Deel 208

Kevin Pov.

‘Laten we milkshakes gaan halen, gewoon als toetje! Dan gaan we snel door de mcdrive en zijn we snel thuis.’ Zeg ik opgewonden en stiekem erg verlangend naar een chocolade milkshake. ‘Nee, laten we maar gewoon binnen gaan zitten. Dan geven we de tortelduifjes thuis even een belletje dat we er zo aan komen. Kunnen ze het rustig afronden, snap je?’ Stelt Nick voor. ‘Ja, heer o zo wijze Nick.’ Plaag ik hem. ‘Maar het is wel een goed idee, hoor. Laten we dat doen!’ Ik parkeer de auto op een voordelig plaatsje dichtbij de ingang. ‘Ik haal het wel. Zoeken jullie maar een plaatsje. Buiten doe maar! Lekker fris.’ Nick loopt weg, ondertussen haalt hij zijn grijze portemonnee uit zijn broekzak. ‘Hij vergeet iets en hij heeft het door in.. 3.. 2.. 1!’ ‘Jongens!’ Nick draait zich om. ‘Wat willen jullie eigenlijk?’ Lies kijkt me lachend aan. ‘Nick weer, hè.’ ‘Wat?’ Roept Nick. ‘Dat we een chocolade milkshake en een.. wat wil jij, schat?’ ‘2 chocolade milkshakes, Nick!’ Maakt Lies mijn zin correct af. We zoeken gauw een plaatsje. Buiten is er nog maar één tafel met twee stoelen over. ‘Nick pakt zo dadelijk wel een eigen.’ Na een paar minuten komt Nick naar buiten lopen met drie milkshakes. ‘Een chocolade voor Lies, een chocolade voor Kev en een banaan voor mij.. zonder stoel! Jongens! Hebben jullie niet eens een stoel voor mij kunnen pakken? Wat een last toch weer. Een stoel pakken..’ Mompelt Nick. ‘Daar staat al een tijdje een lege stoel. Daar zit dus vast niemand op!’ Nick loopt er op af. ‘Mag ik deze stoe..’ Zijn mond staat stil. Het meisje dat bij de stoel hoort kijkt onze kant op. ‘Hoi Gaby!’ Nick wordt knal rood en stamelt maar wat. ‘Eh.. G-Gaby, hé. Mag..’ Gabrielle kijkt Nick een beetje verbaasd aan. ‘Mag ik bij jullie komen zitten?’ Vraagt ze terwijl ze nog steeds vertwijfeld naar Nick kijkt. Nick kijkt maar een beetje wazig voor zich uit. ‘Mag ik deze stoel dan ook?’ Gaby knipoogt even snel naar ons. ‘Nee, tuurlijk niet. Hallo zeg! Denk je nou serieus dat je míjn stoelen zomaar krijgt?’ Nick word nog roder. ‘Nou.. eh..’ ‘Pak er een, Nick.’ Hint Gaby. ‘Eh. Ja. Oke. Als jij dat wilt.’ Ik gier van het lachen. ‘Wat heb jij nou, Nick?’ ‘N-Niets hoor.’ Hij gaat naast Gaby zitten en zegt maar niets meer, voor het geval dat hij weer een blooper maakt verklaart hij. ‘Verstandig, Nick. Anders denkt Gaby nog dat je een of andere freak bent! Dat willen we niet, hè.’ Nick schudt hevig van nee. ‘Nee. Dat willen we niet.’ Zegt hij als een kleuter na.