Introduction

Taiwan vond het vreemd, dat ze haarzelf had laten overhalen door de Koreaan. Hij trok zijn zusje mee aan haar arm naar zijn huis, opende de deur en stormde twee trappen op naar de bovenste verdieping. Hij had een groot huis, dat zeker, en het was heel netjes, iets wat je niet van Korea verwacht als je hem zo ziet. Hijgend kwamen ze tot stilstand in een grote witte zaal, met grote ramen. Het uitzicht op een groot meer was prachtig, vond Taiwan. 'Is dit groot genoeg?' vroeg Korea buiten adem. Taiwan keek rond, het was zeer groot en ze hadden alle ruimte voor apparatuur en ze konden het leuk inrichten... maar Taiwan wist niet zeker of ze dit wel zouden moeten doen. Ze zou waarschijnlijk alleen voor schut worden gezet, voor Korea maakte dat niet uit, maar voor Taiwan wel.

Korea zag alles al voor zich, in zijn hoofd. Waar het geluid en camera-apparatuur kwamen te staan, en vette posters van de populairste Koreaanse artiesten en de nieuwste films aan de kale muur. Ze zouden hun eigen site aanmaken en alle filmpjes die ze maakten erop zetten, zodat ze een keer aandacht kregen van de andere landen en dat ze niet alleen bekend stonden als het neefje en nichtje van China en Japan. 'Korea?' vroeg Taiwan aan haar broer die dromend voor zich uit staarde, diep in gedachten.

'Wat zei je? Sorry ik was even aan het nadenken over hoe geweldig ik het hier kan gaan inrichten da~ze-' 'Ik doe alleen mee als ík mag inrichten' zei Taiwan. Ze kreeg een blik toegeworpen van Korea omdat ze zijn zin onderbrak. Hij zuchtte diep, keek haar aan en trok een wenkbrauw op. 'Niks roze, dan is het oké' zei hij waarschuwend. Taiwan pruilde en keek Korea met haar beroemde en onvermijdelijke puppy-ogen aan. 'Arg, Taiwan!' gromde hij. Taiwan lachte gaf Korea een schouderklopje. 'Of je doet het helemaal alleen, of je laat mij inrichten en geen eisen of regels!' zei ze vrolijk. Korea zuchtte. 'Goed, goed' zei hij verlagen. Taiwan glimlachte trots en begon dingen op een briefje te schrijven wat toevallig op de tafel lag.

Toen ze klaar was met schrijven propte ze het briefje in Korea's hand en duwde hem richting de deur. 'Ga dit halen, ik ben hier bezig, oke?' zei Taiwan. Korea las het briefje, waarop allerlei dingen stonden, van Gordijnen tot tafelkleed. 'Dit is veel te veel! Wie gaat het betalen da~ze?' vroeg Korea. Taiwan zuchtte en duwde Korea naar buiten. 'Ik betaal het, ga nou maar snel' zei Taiwan terwijl ze de deur voor Korea's neus dichtduwde.