Deel 207

Nick Pov.

‘Wat leuk, hè! Dat Joe en Lotty weer bij elkaar zijn. Ze hebben deze avond alleen echt nodig om die lange verloren tijd in te halen.’ Lies propt haar mond vol frietjes. ‘Mag ik de mosterd en ketchup toch Lies ?’ Kevin geeft de ketchup en Joe de mosterd. uiteraard^^ Ik speel wat met het plastic vorkje. ‘Wat is er, Nick?’ Ik schud mijn hoofd. ‘Niets.’ Ik pak gauw een frietje om ze te overtuigen. Maar al snel na dat frietje drijven mijn gedachten weer naar het zelfde ding. Namelijk Gabrielle. Waarom sluipt ze toch telkens mijn gedachten binnen? Met haar schoonheid, haar gedrag, haar.. Gabrielle-heid. ‘Nick, ik betrap je nu al voor de tweede keer op het wegzakken in je gedachten! Wat is er nou!’ Ik schud mijn hoofd. ‘Niets.’ Zeg ik opnieuw. Lies staart me ongelovig aan. ‘Oké, maar weet wel dat we je hoe dan ook, wat het ook is, altijd zouden steunen. Zelfs al is het een moord.’ ‘Lies!’ Kevin geeft Lies een stootje. ‘Wat, het is toch waar. Ik weet ook wel dat dat het niet is.. Anders zou hij er niet zo blij bij kijken.’ Kevin eet maar gewoon weer door en Lies gaat in Kevin’s daad mee. Na een tijdje beginnen ze weer te praten over de bruiloft. Verveeld kijk ik naar een stelletje die samen op een bankje onder een boom zitten. Ze kijken elkaar verliefd aan. ‘NICK!’Gilt Lies hysterisch. Ik schrik erg en reageer paniekerig. ‘Wie is er dood? Waar is Kevin! Is Kevin dood?’ Lies en Kevin kijken elkaar even aan en kijken dan tegelijkertijd weer in mijn richting. ‘Waar denk jij aan.’ ‘Aan hoe ik jou nu ga vermoorden omdat je me zo liet schrikken.’ ‘Ik bedoel waar je daarvoor aan dacht.’ ‘Niets.’ Herhaal ik voor de derde keer. ‘Nick, de eerste keer dat je dat zei was nog redelijk geloofwaardig, de tweede keer was ook nog net accepteerbaar, maar nu voor de derde keer wordt echt verdacht en dat maakt je zielig! Kom op zeg, zeg nou gewoon wat er op je hart ligt en gooi het er af. Vertel even eerlijk; wat is er dat je zo dwarsboomt? Eerlijk!’ ‘Ik weet het nog niet.’Antwoord ik kalm en nadenkend. ‘Je-je weet het nog niet?’ Lies kijkt me aan of ze me ieder moment een slaag kan geven. ‘Nee, eigenlijk nog niet nee.’ Lies kijkt me aan alsof ze naar een verstandelijk gehandicapt mens kijkt die zojuist iets heel helders begon te vertellen. Alleen in werkelijkheid begon ik juist minder helder te worden. Het is één groot waas. Wat wil ik nou eigenlijk, dat is voor mij ook echt de vraag.

Lies Pov.

Hij is zeker niet helemaal lekker daarboven op dit moment. Ik vraag het straks nog wel eens. Eerst de bruiloft plannen verder plannen. ‘Oké, nu terug naar de bruiloft, Kevin. Dus, we zijn het erover eens dat dus Lotty en Mirthe de bruidsmeisjes zijn? Mooi, maar we moeten wel nog 3 prachtige bij elkaar passende jurken hebben in de perfecte maten. Mee eens?’ Kevin knikt. ‘Voor de bruidstaart en het menu moeten we nog even naar de catering service. Mee eens?’ Kevin knikt. ‘Ik ga je nu voor je hoofd slaan omdat je niet goed mee doet en ook niet helpt. Mee eens?’ Kevin wil knikken maar schrikt dan op. ‘Hè?’ Ik rol met mijn ogen. ‘We gaan morgen wel verder, je bent er niet helemaal bij met je koppie.’ Kevin knikt. ‘Dan gaan we nu milkshakes halen, daar heb ik wel zin in.’