Who is he ?

"Jade..." Ik hoorde de stem duidelijk. "Niet bang zijn" Er verscheen altijd een donkere schim voor me. Ik kon hem maar niet te zien krijgen. Het was een mannelijke stem. "Luna is veilig.." Die ogen verschenen terug..die mooie ogen.

Ik schrok wakker. Helemaal bezweet..alweer die droom. Ik had hem elke nacht, dus nieuw en schokkend was hem dan ook weer niet. Normaal was ik gewend een zonnestraal door de gordijnen te zien schijnen.
Nu kreeg ik een lading regen te horen tegen het raam.Ik sprong uit men bed en maakte me klaar voor school.¨Pap huurden een klein apartementje hier in forks naast een bezinne station. Het was klein maar leefbaar.
Aan de ontbijt tafel was het still tot Simon de stilte verbrak "Pap, Jade moet een strengere opvoeding krijgen" Mijn ogen gingen open.
Ik voelde me opeens heel wakker. Mijn vader keek op en knikte. "Wat? waaorm luister je naar hem? ik zat in de BIB, ho-ho Zo gevaarlijk de BIB stel je voor al die boeken..ik mag er niet aan denken wat ze me zoude aandoen, miss al men kennis ontnemen of me teveel geven zodat men hoofd ontploft?" Okay, het klonk misschien wat overdreven sarcastisch maar toch, Simon is men 'creater' niet. "Jade, hij heeft gelijk je miste voor de eerste dag terug een hele namiddag les, Simon gaat vanaf nu bij jou blijven" Mijn mond viel open boos stond ik op en nam me schooltas. "Hij controleert me nu al, elke dag elke minuut die 1ne vrije middag pak je me ook nog af ? als die dat doet eh" ik stak dreigend mijn vinger naar men broer op "Als je dat doet- spring ik zelf onder een..ik zal nog zien wat er dan passeert" treinen waren hier niet in de buurd dus..misschien onder een kruiwagen ofzo? Ik trok boos de deur achter me dicht. Ik ga wel tevoet naar school. Het was extreem rustig en nog wat donker op de weg. Ik stapte wat door, ik ging men weg nemen richting
het bos dat kwam makkelijker uit. Ik speelde hier vroeger altijd samen met luna verstoppertje. Het bos van Forks was niet zo groot als je zou denken maar het zat vol verassingen 1x als je van het pak afweek.
Midden op de weg hoorden ik een aantal mensen praten. Toen ik iets dichter bij kwam, kreeg ik ze in het oog. Het was die 1ne Edward- denk ik vanuit men klas met een iets oudere man. Ze zagen er allebei even perfect uit, geen enkel minpuntje. "Zorg dat ze vertrekt" Edward verhief zijn stem. "ik kan haar geheugen niet blijven -" ze stopte met praten.
"JADE zo lang geleden, wat doe je hier ?" Ik schrok me kapot.
Ik hield men hart vast en draaide me om. Jacob stond met een big smile op zijn gezicht naar me te lachen. "Sssht ik zat net-" ik wees naar de richting waar Edward en die man stonden die nu verdwenen waren. Mijn ogen werden groot en ik vreef er eens in. Wat? Hoe? ze stonden daar ..ik hoorden hun en zag hun. Jacob keek eens goed en keek me vragend aan. "maar die Edward en een andere man zat-" Hij schudden zijn hoofd. "dude, je ziet dingen die er niet zijn, Edward komt nooit buiten dan alleen voor school, waarschijnlijk ben je gewoon wat gestrest van wegen je broer enso Je vader heeft het tegen mijn vader gezegt" Ik zuchten hij kan toch niets verzwijgen. Misschien had hij gelijk en was ik gewoon overspannen. Ik knikte maar eens. "zozo wat ga je straks doen?" vroeg die aslof we al jaren vrienden waren, Wat we ook waren maar ik me amper iets kan van herineren. "Na school? me onder een kruiwagen gooien" Hij begreep het niet. Ik voelde me best confortabel in zijn bij zijn.
--
Tijdens de lunch pauze zat ik terug in de bib Simon hield me in het oog van op het schoolplein. Edward kwam de bib binnen gestapt maar negeerde me kompleet. Ik verveelde me best en dat moment van smorgens zat aan me te knagen. Ik wist zeker dat ik het niet verbeeld had. Ik liep naar de kant waar Edward ging zitten en bleef naar hem staren. Hij keek uiteindelijk op "wat?" snauwde die. "Nouh, kan het zijn dat ik- je gezien heb van morgen in het bos?" ik twijfelden. "Neen-" was zijn enige botte antwoord. Hier nam ik geen genoeg van en ging me voor hem zetten. Hij trok zijn neus op. "Jezus, ik ben niet besmettelijk hoor, maar ik weet zeker dat ik je horen praten heb met een oudere nog goed uitziende man die waarschijnlijk helemaal niet veel ouder is dan jou" hij zuchten eens. "Luister, je hallucineert/Fantaseert te veel, als je hier mee mijn aandacht wil trekken, het lukt niet" Hij legde het boek op tafel die hij aan het lezen zat. Without dreams Die boek tittel kwam me zo bekend voor alsof ik het al veel gelezen had. Ik wou het aanraken maar Edward trok het weg. Ik haalde me zelf uit men gedachten "Wat? jouw aandacht trekken ik gooi me nog liever onder een ..kruiwagen?" ah shit ik moet stoppen met die zin te zeggen. Edwards lippen krulden een beetje omhoog, zijn lachje was zo cute. Hij vermande zich terug "kruiwagen?". Ik knikte "je vind hier geen treinen" Hij knikte begrijpelijk. Zijn mouw ging een beetje naar boven, en op zijn pols waren twee littekens te zien. Ze leken op die van mij, net tanden van een beest. Ik raakte zijn pols aan maar ik trok men hand snel weg, hij voelde zo koud aan. Hij keek me geschrokken aan en zijn ogen stonden scherp/strijdlustig. "sorry" ik stond snel op liep naar men tas. Ik liep naar de deur maar die werd open gedaan door Simon. "Je stond niet bij het raam- ben je okay?" Hij controleerden me. Ik duwde hem haast van me af. "chill ik zat juist maar te praten met-" ik wou naar Edward wijzen maar die was weg. Had ik me dit verbeeld? alweer. echt niet ik voelde die kille koude nog in men hand. De rillingen gingen over me heen. "He- met wie? er is hier niemand buiten jij? niemand komt naar de bib? " Simon schudden afkeurent zijn hoofd en nam men pols beet. Hij trok me mee naar buiten.
Na school, verbieden Simon me om alleen naar huis te gaan zelfs Jacob mogt niet mee. Ik passerde Edward en de groep waar hij altijd bij stond. Onze ogen ontmoeten elkaar..zo mooi goud/bruin achtig. Snel wenden hij zijn blik weg..Die ogen leken exact op de ogen uit men droom. de ogen die ik me kon herineren. Wie was die Edward?