Chapter one
Ik zal je terug zien en misschien zal ik het je ooit vergeven, maar voor nu luid ik de hoorn en laat ik zien wie ik ben. Ik ben nog steeds waardiger dan dat jij van mij denkt. Dat wat jij bezat is nu van mij en toch voel ik een leegte.
Waarom moest je nou terug komen?
POV SAM
Ik keek naar het gebouw waar ze zich in hadden verborgen. We stonden met z'n alle aan de rand van het bos, maar nog wel net genoeg verborgen voor de zieners van het kamp van de jonge kroonprins.
Ik slikte de angst in die ik had gevoeld sinds ik in Narnia was, maar die nu heviger werd nu hij in de buurt was, mijn verloofde.
Erica legde haar hand op mijn schouder en ik keek haar aan. Ze zat op haar trouwe zwarte hengst en ik op mijn trouwe witte merrie. Die twee waren tegenpolen net als wij.
'Ben je hier wel zeker van, Sam', zei Erica bezorgd. 'Je weet toch dat je dit niet hoef te doen. Narnia is niet van jouw.'
'Narnia is zeker niet van mij, maar dat was het wel bijna', zei ik met pijn in mijn stem. Ik dacht weer terug aan die bewuste dag. 'Trouwens de Narniërs rekenen op mij en daarom moet ik me concentreren op het heden en niet op het verleden.'
'Zoals jij wilt', zei Erica en ze draaide haar paard om. Ze gaf wat bevelen aan de mannen, vrouwen en wezens die met ons mee waren gekomen om Narnia te redden. 'Het is nu jouw beurt', zei Erica toen ze naast mij stond.
Ik haalde diep adem en ik verbande alle gedachten aan vroeger uit mijn hoofd. Het was tijd voor een wederzien met mijn verloofde die me had verlaten en zijn broertje en zusjes.
'Luid de hoorn van Narnia', beveelde ik en ik galopperde de helling af met de rest achter mij aan, opweg naar mijn verloofde.
Er zijn nog geen reacties.