Deel 204

Lotty Pov.

Over een half uur moet ik vertrekken vanuit het hotel waar ik verblijf. Ik spring nog gauw onder de douche, föhn mijn haar en doe mijn favoriete kleding aan. Op mijn weg naar de deur grijp ik nog snel het pakje kauwgom van de tafel en smijt de deur achter me dicht. Ik spring in mijn gloednieuwe Audi en ga op weg. Zelfverzekerd bel ik aan. Tot mijn verbazing is het niet Joe die open doet, maar Relinde! ‘Wat doe jij hier nou! Ik ben degene die een date heeft me Joe.’ Ze knikt. ‘Ik een betere.’ Zegt ze een beetje arrogant. Joe komt direct achter mijn rivale. Hij is nog sexier dan ooit. ‘Dat staat je.. geweldig.’ Breng ik uit. Hij kijkt me even verleidend aan en neemt dan zijn normale uitdrukking weer aan. ‘Laten we maar gaan. Jij rijdt, hè!’ Hij loopt me weer voorbij en ik haal het slot van de auto, zodat hij erin kan. Ik hoop dat het later deze avond wel goed gaat. Anders zijn mijn kansen echt wel verkeken.

‘Ik heb gereserveerd op jouw naam, Joe.’ Joe knikt. ‘Zeg maar tegen die ober, dan!’ ‘Goedenavond, dame en heer. Waar kan ik u mee van dienst zijn?’ Ik neem het woord. ‘Ik heb gereserveerd onder de naam Jonas.’ De man kijkt even op een lijst. ‘Dat is inderdaad waar. Als u mij wilt volgen, dan leid ik u naar uw tafel.’ We worden begeleid naar een tafeltje helemaal in de hoek van het restaurant. Daar hebben we gelukkig privacy, maar kunnen we de rest wel goed in de gaten houden. Terwijl we gaan zitten, komt er een andere ober aan. ‘Wilt u wat te drinken?’ Joe en ik knikken beiden. ‘Waarmee kan ik u blij maken?’ Met Joe. ‘Met cola, graag.’ ‘Ik hetzelfde.’ Zegt Joe. De ober maakt een kleine buiging en baant dan zijn weg terug naar de keuken. ‘Bevalt het restaurant en het plaatsje je wel, Joe?’ Joe knikt glimlachend. ‘Ik waardeer het zeker. Het bedanken laat nog even op zich wachten tot het einde van de avond. Ik heb namelijk verschillende manieren om een meisje te bedanken. Als je begrijpt wat ik bedoel.’ Mijn ogen zoeken direct Joe’s lippen, die ik al veel te lang niet geproefd of zelfs maar gevoeld had. ‘Ik denk dat je het wel snapt. Nu mogen je ogen weer naar iets anders kijken, graag.’ Ik schrik wakker uit mijn gedachten. Blijkbaar had hij door dat ik naar zijn lippen verlang. ‘Ik kan me onze laatste zoen niet meer herinneren.’ Flap ik eruit. Joe blijft me maar aankijken. Drinken wordt al voorgeschoteld. We krijgen de menukaarten. Er heerst een langdurige stilte. Eten wordt na een lange tijd ook voorgeschoteld. ‘Joe?’ Probeer ik. Joe reageert alleen door met zijn ogen mijn richting op te staren. ‘Joe, zeg iets. Je maakt me nu echt zenuwachtig!’ Zijn lippen bewegen nog steeds niet. Als het eten opgehaald is en ik heb betaald, lopen we weer naar buiten met volle magen. Ik loop naar de dichtstbijzijnde houten bank en laat me daarop neer zakken. Tranen stromen over mijn wangen. Tranen gevuld met verdriet en make-up. Joe kijkt me bezorgd aan en loopt snel naar me toe. Hij gaat naast me zitten en neemt me in zijn armen. Ik lig tegen zijn sterke borstkas. ‘Ik houd nog zoveel van je.’ Snik ik. Hij aait over mijn arm en draait me dan half om. ‘Joe, wat is..’ Ik kan mijn zin niet afmaken, omdat dat waar ik zo naar verlangde op dit moment gebeurd. Joe had zijn mond op mijn mond gedrukt. Langzaam gaat mijn mond open en voel ik zijn tong langs mijn lippen mijn mond binnen glippen. Daar draait hij langzaam om mijn tong heen. Het is zo romantisch. Dan trekt hij zich langzaam terug en geeft hij me nog een klein kusje. Dan begint hij te zingen. ‘Don’t speak to me.’ Ik omhels Joe. Dit moment zegt zelf al genoeg, daar hoeven geen woorden meer aan toegevoegd meer te worden. Dat zou alleen maar schade brengen aan dit perfecte moment. ‘Ik heb mijn keus gemaakt.’ Zegt Joe.