Deel 193

Joe Pov.

*3 dagen later*

Opnieuw loop ik naar beneden, zoals altijd.
Dit keer is er toch iets anders, er klinken stemmen.
Meisjesstemmen.
Boze meisjesstemmen.
Vanuit de keuken.
'Ik heb nóóit die stomme weddenschap af moeten sluiten! Waarom kunnen we het niet gewoon voorbij laten gaan, en hém laten kiezen! Dat is tenminste éérlijk!'
'Néé, ik heb de weddenschap eerlijk gewonnen! Ga weg! Joe wil míj, Relinde, niet jou! Ik ben zijn verloofde en jij niet, zegt dat niet genoeg!'
Ik sta aan de grond genageld.
Relinde en Lotty, vechtend over míj?
En welke weddenschap?
'Ik kan er toch niets aan doen dat hij die avond meer aandacht voor mij had dan jou! Had je dat drankje en dansje maar iets beter moeten doen, hè! Pech gehad!'
Dansje?
De dans van mij en Relinde op de bruiloft van Lies en Kevin?
Ik wil meer weten en blijf luisteren.
'Ik heb gezorgd dat ík dat drankje kreeg, en niet Joe! Ik heb gezorgd dat ík zijn aandacht kreeg, in plaats van jij met je stomme dansjes! Há, daardoor heb ik gewonnen. En waag het niet om hem alsnog over je gevoelens te vertellen, dan zal je boeten, dat wil je écht niet mee maken. Joe is nu van mij, dus back off!'
Ik hoor voetstappen dichterbij komen, en Relinde komt naar buiten.
Ze schrikt als ze mij ziet, loopt dan snel verder in de richting van haar kamertje.
Ik stamp de keuken binnen.
‘Lotty! Wat was dat!’
Lotty’s gezicht kleurt.
‘Ehh..’
Ze kon geen woord uitbrengen.
‘Ga Relinde nú halen! Heel snel!’
Lotty knikt en snelt de kamer uit.

Een paar minuten later komt ze weer binnen met Relinde aan haar zijde.
Beiden durven ze me niet aan te kijken, hun gezichten hangen beschaamt naar beneden.
‘Is het een mooie vloer! Kijk mij eens aan!’
Hun gezichten draaien langzaam maar zeker weer omhoog en twee paar zielige meisjesogen staren me aan.
‘Een weddenschap! Hebben jullie een wéddenschap over mij gesloten! Wat is dát nou weer voor een onzin! Laat mij alsjeblieft zelf uitmaken wie ik wil! En laat me eerlijk zijn, ik wil op dit moment géén van jullie beiden! Een weddenschap over mij..’
Ik schud verontwaardigd mijn hoofd.
‘Maar, Joe..’
‘Nee! Houd je mond gesloten! Ik hoef jullie allebei nu niet meer te horen. Relinde, pak je spullen maar. Jij gaat ergens anders slapen, in ieder geval niet meer in mijn buurt.’
Relinde loopt zacht trillend weg.
Lotty glimlacht.
‘Ik wist wel dat je voor mij zou kiezen, baby..’
‘Hou je mond! Lotty, jij pakt ook dírect je spullen. Weg weg weg!’
‘Maar..’
‘ERUIT!’
‘Joe.. Dit kan je niet..’
Ik kijk haar kwaad aan.
‘Kan ik dit niet! We zullen wel eens zien of ik dit kan! Pak nú je spullen.’
Lotty holt de kamer uit.
Ik kan toch zó beangstigend zijn.