Hot 'n Cold

Vier verdiepingen later persten we ons door de menigte om ook maar voor enkele minuten bij onze locker te staan. Frans verdween met een harde klap op de bodem van het kasje en tevreden deden we het deurtje toe. Opgesloten, tot we hem maandagmorgen koud en stijf eruit haalden. Isabeau stond ons al op te wachten en niet veel later kwam ook Valerie aan. Samen gingen we wat drinken in een van de kaffeetjes op de markt. We kozen er eentje uit dat er het gezelligste uitzag en nestelden ons toen in de rode, stoffen stoelen. Onze keuze was snel gemaakt: we kozen allemaal voor een warme chocomelk met slagroom, buiten Steffie, zij wilde er nog een pannenkoek bij. We praatten honderd uit over gebeurtenissen, de een klonk al wat bekender in het oor dan de ander. Onze warme, zoete dranken leken als toverdrankjes op onze tongen te werken en dat waren een van de zeldzame momenten van stilte, hoewel we niet allemaal tegelijk van ons vloeibaar goud dronken. De tijd vloog alweer eens veel te snel voorbij en ik moest me klaarmaken om te vertrekken. Ik gaf Isabeau het geld voor de drank en Valerie een knuffel. Steffie keek mij nog even grijnzend aan, maar tijd om te vragen wat dat betekende was er niet. Dik ingepakt in mijn jas en sjaal zette ik koers naar de bushalte. Het was geen lange wandelijk en de chocomelk had mij al goed verwarmd. Op mijn weg kwam ik nog enkele tegen, maar zij zagen me niet, voor hun was ik niet meer dan een bleke schim tegen de invallende avond. Een schim die niet belangrijk was. Ik liet de “populaire meisjes” voor wat ze waren en liep weer rustig verder.