Hey, Hottie!

Lies Pov.

Daisy komt de volgende dag gewoon weer op dezelfde tijd.
'Hi, babe!'
Gilt Jinse hysterisch.
'Ehm.. Hoi?'
Daisy kijkt vragend naar mij, dan weer naar Jinse.
'Niks hoor.'
Zeg ik schijnheilig.
'Oké, dan.. ofzo..'
Twijfelt ze.
'Hoe was het met Floryd, had hij nog nieuws over die psycholoog?'
'Die loser?'
'Loser? Hij is toch jouw vriendje, Lies?'
'Jinse, doe hem nog eens na, het klonk best goed.'
Jinse schraapt haar keel.
'Ik heb een meisje ontmoet. Als ik moet kiezen tussen een leuk meisje, en een moordenaar, wie zou ik dán toch kiezen.'
Zegt ze op dezelfde kakkerige manier als gisteren.
Daisy barst in lachen uit.
'Heeft hij dat echt zó gezegt? Hoe komt het nou dat ik daar niets van geloof..? Kom op, Floryd is een lieve jongen! Die doet dat niet.'
'Zeker? Dat deed hij gisteren met mij namelijk precies hetzelfde.'
Zeg ik.
Daisy kijkt me ongelovig aan.
'Écht? Nou zeg! Wat een sukkel!'
'Kuchkuch, loser?'
'Ook goed, wat een loser.'
'Dank u.'
Zegt de schijnheilige Jinse.
'Stevens! Hier komen!'
'Oh oh! Nazi-time!'
Daisy snelt in de richting van het geluid.

Een paar minuten later komt ze terug.
'Er komt iemand aan. Ik weet niet wie, maar het is in ieder geval een knappert! Ik zag hem net staan, naast de Nazi!'
'Wie is hier de Nazi!'
Buldert de baas.
'Niemand, we hadden het over de tweede wereldoorlog en Stevens hier, gaf ons op de donder.'
Verzin ik snel een smoes.
'Goed, Stevens. Nou, Lies en Jinse. Er is iemand hier voor Lies.'
'Wie... Wauw.'
Er komt een jongen bij staan die hele leuke krulletjes had.
Hij zag er cool en leuk uit.
'Hé, ik ben Kevin. Jij bent zeker Lies? Aangenaam.'
Hij steekt zijn hand door de tralies in mijn richting.
Ik staar maar wat naar hem, en zijn knapheid.
Jinse staat me aan.
'Schud de hand.'
'Uhuh..'
Zeg ik dromerig.
'Hai, Lies mijn naam, ja.'
Knap knap knap knap knap knap!
Dat is het enige wat nu door mijn hersenen raast.
Op slag is het zover.
Ik ben zóó over Floryd, de loser, heen.