5.2 - Amnetiaar, deals en een grapje tussendoor

“Ik denk dat het daar te laat voor is,” zei hij. “Ik bedoel, jij in mijn lichaam, ik in het jouwe... Dat is niet bepaald wat het moet zijn.”
“Ik negeer jou,” zei Lily zonder hem ook maar een blik waardig te gunnen.
“Weet je wat,” zei James en hij pakte een pluk haar dat in zijn gezicht viel. “Dit haar is veel te lang, en het valt altijd in mijn gezicht. Ik denk dat ik het maar moet knippen, vind je niet? Ik dacht aan kinlengte. Het zou me goed staan.” Lily vertraagde maar stopte nog altijd niet.
“Je bluft,” zei ze kortaf. Ze klonk veel zorgelozer dan ze was. Want ze wist dat James Potter nooit blufte. James hief een wenkbrauw op.
“Echt?” zei hij geamuseerd. “Daag je me uit? Want als dat zo is, sta ik morgen met korter haar op. Ik ben fan van de James Potter-look. Ik heb gehoord dat het de nieuwste trend is van dit seizoen.” Lily stopte een paar stappen voor het klaslokaal en stak haar wijsvinger waarschuwend op.
“Probeer het,” dreigde ze. “Als je ook maar één haartje op dat hoofd krenkt, Potter, zal ik jouw haar zo kort knippen dat je op je armen nog meer haar hebt dan op je hoofd.” James haalde zijn schouders onbezorgd op en liep het klaslokaal in.
“Probeer maar,” zei hij nonchalant. “Je hebt geluk als dat je lukt, het groeit enorm snel.”
“Dan leg ik het plat met gel, net zoals bij Malfidus,” snauwde ze terug. James lachte en ging zitten.
“Doe maar,” zei hij. “Als je twee plukken haar in dezelfde richting krijgt zal ik je persoonlijk belonen met de Orde van Merlijn, Eerste Klas.” Lily deed haar mond open om nog iets te zeggen, maar de professor kwam de klas binnen. Ze keek James woedend aan toen hij haar een triomfantelijke blik toewierp en haalde mopperend haar aantekeningen tevoorschijn, terwijl ze James in haar gedachten voor de meest erge dingen die ze kon bedenken uitschold.

Later die avond plofte Lily in een stoel van de leerlingenkamer, ze was helemaal uitgeput. Een uur geleden had ze geprobeerd te voorkomen dat James naar de wc ging, door een Verlamspreuk op zijn benen uit te spreken. Het zou gewerkt hebben als Anderling er niet was tussengekomen. James had geloofwaardig beweerd dat Lily hem wou laten verongelukken. Daardoor had Lily tien punten voor Griffoendor gekost. Met Anderling naast haar, zodat ze zeker niets anders zou proberen, moest ze aanzien hoe James de meisjeswc's inliep (“Ik ga trots waar nog geen enkele andere man is geweest,”). Ze wachtte nerveus op hem. Toen hij buitenkwam, zei hij het enige dat ze niet had verwacht: “WAAROM kunnen jullie zitten?” Lily had geprobeerd zijn geheugen te modificeren, maar James zei luid, “Potter, als je mijn geheugen wist vermoord ik je. Waarschijnlijk zal je alles wissen!” Anderling had dat gehoord en beval hen elkaar met rust te laten voor de rest van de avond.
Hoewel ze dit nooit luidop zou toegeven, James zijn was niet makkelijk. Bij elke nieuwe les stonden groepjes giechelende meisjes om haar heen; het maakte niet uit wat ze deed, ze vonden James Potter nog altijd de beste. Het Chelsea-probleem van deze morgen had zich nog tweemaal voorgedaan. James was zeker geen hulp geweest.
“Nu ben jij James Potter,” had hij gezegd. “Zoek het maar uit.” Als Lily zichzelf was geweest had ze dat waarschijnlijk ook gezegd. Maar dat was ze niet. En omwille van dat alles was ze slecht gezind, zeer slecht gezind. Het werd alleen maar erger toen James de leerlingenkamer binnenkwam en zich in de stoel tegenover haar liet vallen. Lily keek op en gaf een diepe zucht.
“Wat doe je hier?” vroeg ze. “Je hoort je huiswerk nu te maken.”
“Ik ben klaar,” zei James simpelweg. Lily keek naar de klok en toen terug naar hem, ze probeerde uit te zoeken of hij loog of niet.
“Dat kan niet,” zei ze. “We zijn hier nog maar een uur, ik doe er meestal twee uur over.” James lachte en leunde achterover.
“Nog iets waar ik beter in ben dan jij. Herinner me eraan dat ik dat nog moet toevoegen aan de lijst.” Lily rolde met haar ogen terwijl ze haar kladpapier pakte.
Ik had moeten weten dat hij zoiets ging zeggen, dacht ze zuur. Ze wou net haar huiswerk pakken toen ze een arm over haar schouders voelde.
“Hey James,” zei een meisjesstem. Lily rolde opnieuw met haar ogen en draaide zich om naar Valerie Thompson die haar vingers flirterig door haar haar liet gaan. James keek op en ging comfortabeler liggen.
“Dit kan nog leuk worden,” zei hij zacht.
“Wie ben jij?” vroeg Lily ruw, ze negeerde James’ opmerking. Als Valerie de eerste zou geweest zijn die naar haar toekwam zou ze geduldiger zijn geweest. Maar dat was ze niet en Lily was de pluspunten van geduld al lang geleden vergeten. “Ik maak nu mijn huiswerk dus ik zou het op prijs stellen als je het niet te lang maakte.” Valerie keek verrast, maar lachte toch.
“Ik wou alleen gedag zeggen,” zei ze. Lily keek terug naar haar kladwerk.
“Hoi,” gromde ze. “Zo goed?” Valerie gooide haar hoofd naar achteren en lachte luid, luider dan normaal. Uit haar ooghoek zag ze James een paar keer zijn vinger ronddraaien in zijn oor.
“Oh James, je bent zo grappig! Luister ik heb nagedacht over onze date vrijdag.” Lily’s hoofd schoot op van haar boek en haar ogen leken te ontploffen van afschuw.
“Onze wat?” vroeg ze ongelovig.
“Ze zei dat je een date had, Evers,” zei James, breed grijnzend. “Wanneer twee mensen gaan eten en mogelijk kussen.” Lily gaf hem een vuile blik voordat ze Valerie weer aankeek.
“Precies,” zei Valerie glimlachend. “Luister James,” zei ze en ze keek weer naar Lily. “Ik had een idee, omdat ik nu jouw vriendin ben, zouden we van vrijdagavond misschien een gewoonte kunnen maken.” Deze keer was het James die verrast keek. Hij was helemaal niet meer comfortabel en zijn gezicht leek geschokt.
“Mijn wat?” riep hij. “Sinds wanneer?” Valerie keek hem fronsend aan en ging dichter bij Lily zitten.
“Kijk, Lily,” zei ze verdedigend. “Het is normaal dat je jaloers bent, maar James en ik hebben dat vorige week afgesproken.”
Lily's keek net zo geschokt als James net.
“Jaloers?” riep ze geschokt uit op hetzelfde moment dat James uitriep, “Relatie? Dat heb ik niet gezegd?”
“Kijk, Vanessa,” begon Lily. Valerie keek haar kwaad aan.
“Valerie!”
“Wat jij wilt. Jij staat bekend als één van de grootste roddeltantes in deze school, dus zorg ervoor dat iedereen dit te horen krijgt, oké? Lily Evers zal nooit jaloers worden op iets dat te maken heeft met James Potter, ik bedoel mij,” zei ze snel. “Ze zal dus ook nooit jaloers zijn op iemand die date met Potter... mij. Oké? Heb je dat of moet ik het opschrijven?”
“En James Potter heeft geen vriendin,” zei James streng. “Hij is een vrij man met eigen wetten en zal zich nooit aan iemand binden. Duidelijk?” Valerie keek geschokt naar Lily.