006 ~ Go away

Ik voelde de koude wind over mijn mijn gezicht. Snel als ik kan ren ik naar mijn zwarte truck die op de parkeerplaats staat van de school. Er kwamen kleine regen druppeltjes uit de grauwe lucht vallen. De kleine regen druppeltjes kwamen steeds meer uit de lucht vallen. De portier gooide ik met een klap open en stapte zo snel mogelijk erin. Ik kijk naar de grauwe lucht die steeds met de minuut donkerde werd. Bella zwaaide heel even en rende naar een zilveren Volvo. Dezelfde auto waar Bella en haar lieftallig vriendje Edward stonden in de ochtend. Edward gaf me een vuile blik. Ik zwaaide beleefd terug. Ik moet eerlijk zeggen. Edward is wel lief voor Bella. Hij is ziek, maar toch komt hij haar speciaal ophalen.
En bij die gedachte reed ik met piepende banden weg naar Jacob toe. De kinderachtige jongetje waar je als een klein meisje zo goed mee kon lachen.

Ik stopte bij een oud huisje met een veranda die niet zo versleten is als bij mij thuis. Op de veranda zat een oude indiaanse man een boek te lezen terwijl een beetje in zijn rolstoel heen en weer schommelt. Billy Black is de naam van de man in de rolstoel. Hij is de vader van Jacob. Ik stapte uit in de modder. Gelukkig is het al gestopt met regenen.
Billy glimlachte breed toen hij mij zag. "Elina Mary Green, wat ben je toch groot geworden". Met een grote glimlach loop ik naar Billy toe. "Ik zou je maar niet ophouden, want ik denk dat je zo snel mogelijk naar Jacob wilt. Hij is in de achtertuin" "Billy, je kent me te goed!", zeg ik lachend terwijl ik al loop naar de achtertuin.

Er kwam een uitbundig gelach van de achtertuin vandaan. "Seth, je kan toch niet winnen van mij". Er waren twee jongens druk aan het stoeien met elkaar. Een groepje jongens stonden er omheen. Een jongen merkte mijn aanwezigheid op. "Wie is dat?". De indiaanse jongen wees naar mij. De jongens kijken mijn kant op. Ongemakkelijk zwaaide ik naar de jongens die blijkbaar allemaal hun t-shirt niet aan hadden. Het is zeker de nieuwe trend om je six-pack patserig te laten showen. Een indiaanse gespierde jongen kwam naar voren. Zijn ogen herkende ik gelijk. Het was Jacob. Ik bekijk hem top tot teen. Je kon hem bijna niet meer herkennen, behalve zijn prachtige donkerbruine ogen.
"Wat doe jij hier?", snauwde Jacob. Verbaasd kijk ik hem aan. "Ook hallo. Ik kwam om jouw te zien en gedag te zeggen". "Dat heb je gedaan. Dus nu kan je weggaan". Jacob draaide zich al om. Er kwam jongen naar Jacob toe gelopen. Hij had ook een indiaanse getinte huid die extra afsteekt bij zijn zwarte haren. Hij was iets kleiner dan Jacob en zo te zien ook een maar jaar jonger. "Jacob, wie is dat meisje?" "Niemand", snauwde hij terug. Ik voelde mijn aderen langzaam koken.
"Jacob Black, ik kom speciaal hier naartoe voor jouw toe en ik krijg ik dit. Wat een lekker vriend ben jij! Logisch dat Bella voor Edward koos. Hij is tenminste niet zo arrogant als jouw". Jacob draaide zich om. "Waag dat nog eens te zeggen". De gespannen aderen stonden op zijn gezicht van woede. "Dus meneertje, wilt wel ineens met me praten als het over Edward en Bella gaat, maar dat hoef ik niet meer. Bella heeft echt gelijk, dat je verandert ben. Ik had naar haar moeten luisteren en hier niet naar toe moeten komen". Ik sprak de laatste woorden met moeite uit en vecht tegen de tranen die mijn ogen kwamen. Ik draaide me om en loop snel mogelijk naar mijn auto. Een sterke hand pakte mijn hand en trok me terug. Ik kijk zo in de ogen van Jacob die bijna explodeerde van woede. "B-blijf uit de beurt van die bloedzuigers". Nonchalant kijk ik hem aan. "Bloedzuigers? Is dat een scheldwoord", zeg ik lachend. "Als ik jouw was, zou ik maar een ander scheldwoord voor de Cullens bedenken. En oja, ik blijf niet uit hun beurt", voeg ik eraan toe. "Elina, je moet naar me luisteren naar me. Ze zijn gevaarlijk". "Je kan het niet me verbieden." Ik maak me los van de sterke grip van Jacob en loop geirriteerd van hem vandaan. Ik stap snel mijn auto in. Een warme adem voelde ik in mijn gezicht. Strak kijk ik voor me uit. "Elina, luister naar mijn woorden". En dat waren de laatste woorden die Jacob uitsprak voordat ik met volle gas wegreed.