004 ~ Edward, great!

Met piepende banden van mijn vaders zwarte big truck stop ik voor een school in het plaatsje genaamd Forks. Oké, mijn eerste schooldag, geweldig. Ik duw met alle kracht de deur open van de auto. Mijn vader moet wel iets doen met de portier als ik hier in mag rijden. Mijn vader regelt nu dat hij met een collega meerijdt, daardoor heb ik de zwarte big truck voor mezelf, gelukkig! Ik wou perse op de school waar Bella was, daardoor zou niemand kunnen me brengen naar mijn nieuwe middelbare school. Mijn medescholieren wonen 'hier' in Forks. Ik woonde in La Push. Dus best wel ver weg.
"Wie is dat lekkerding?", hoorde ik een jongen op de parkeerplaats zeggen die volgens mij het niet eens door heeft dat ik hem kan horen. Ik draaide verveelt mijn ogen. Blijkbaar ben ik hier in Forks hier speciaal, want iedereen kijkt gelijk mijn kant op. De blikken van de jongens spraken zoals gewoonlijk boekdelen als je begrijpt wat ik bedoel. Misschien had ik toch maar beter een normaal t-shirt, blauwe, strakke jeans en simpele gympen aangetrokken in plaats van mijn helemaal Florida outfit.

Mijn blik gaat automatisch naar een verliefd, eigenaardig stel. De jongen had goudkleurig haar die extra afsteekt bij zijn spierwitte huid. Blijkbaar hier in Forks is een zonnebank geen overbodige luxe. De jongen had mijn blik opgevangen en gaf gelijk een vuile blik. Wat heb ik hem aangedaan?
Het meisje merkt zijn blik en draaide zich om. Er kwam een kleine gil uit haar mond. De mensen op het parkeerplaats kijken haar heel raar aan of ze een monster is. Voorzichtig zwaai ik naar mijn beste vriendin, Bella. Ze rent snel van de jongen vandaan naar mij toe, die het niet echt prettig vond en dat is zacht uitgedrukt.
"Verrassing", zeg ik met mijn handen boven mijn hoofd. Bella slaat haar vertrouwde armen om mij heen. "Je bent terug", zegt ze blij. "Ja natuurlijk!". De sterkte van haar grip ging minderen en nam haar armen terug. "Het is echt stukken beter om je weer te zien dan die geschreven brieven". "Dacht ik ook", zeg ik glimlachend. "Waarom mocht je ineens hier wonen? Het was toch verboden door je moeder?", vraagt Bella nieuwsgierig. "Nou, het komt do-", maar Bella's vriendje onderbrak mijn zin voordat ik de kans krijg om het af te maken. "Wie is dit, Bella?" "Oh dit is mijn beste vriendin. Ik heb je toch wel over Elina vertelde?", antwoordde Bella keurig net zoals vroeger. "Oja, ik weet het weer, maar in jouw woorden klonk ze niet zo meisje die alleen bezig is met haar kleding en haar.". Ik voelde dat mijn aderen langzaam een voor een begonnen te koken. Gelukkig hield ik me in -voor nu dan-. Maar het liefst had ik nu een rij scheldwoorden gebruikt.
Dat ik me inhield kwam deels door mijn moeder. Na de scheiding van mijn ouders, moest ik een woedebeheersing volgen. Ik had toen en nu nog steeds nooit iemand pijn gedaan, maar het was beter om het te voorkomen zei mijn moeder altijd. Als een braaf kind ging ik naar de cursus. Als zevenjarige meisje had ik nog nooit zo iets saais meegemaakt dan die cursus, helaas zou die les niet mijn eerste en laatste keer zijn. Gelukkig mocht ik stoppen toen ik zestien jaar oud was. Op dat moment toen mijn moeder de magische woorden uitsprak, was ik in al die jaren toen ik vertrok nog nooit zo blij geweest. Blijkbaar was ik zo goed volgens de leraren in woedebeheersing dat ik mocht stoppen.

"Elina, dit is Edward", stelde Bella haar vriendje voor. Ze was echt verliefd, dat kon je merken door haar verliefde blik. "Oja, hij is toch jouw vriendje. Op papier beschreef je hem toch een stuk knapper dan je realiteit, maar niet iedereen heeft het in zich, hè Edward?", zeg ik poeslief. Ik mocht Edward toen ik hem gelijk zag en volgens mij had Edward het precies hetzelfde. Bella had het door en ging zo snel mogelijk naar een ander onderwerp. Dit deed ze precies hetzelfde als vroeger met mij en Jacob.
"Wat heb je eerst?", zegt Bella hoopvol dat Edward en ik elkaar met rust laten. "Even kijken op mijn rooster". Ik zocht mijn rooster die ergens tussen mijn zware leerboeken. Edward grinnikte vermakelijk van het entertainment. Ik gaf hem een vuile blik terwijl ik nog steeds zocht naar mijn rooster. "Engels, net als mij!". Een meisje die overduidelijk zin in vandaag kwam naast mij staan. "Kijk maar, je rooster zit tussen je Engels en Scheikunde boek in". Met een soepele beweging vist ze mijn rooster uit de zware leerboeken vandaan. Onbegrijpelijk kijk ik naar het meisje., "Elina, dit is Alice Cullen. Ze is familie van Edward", zegt Bella glimlachend. Ik bestudeerde heel eventjes Alice gezicht. Ze lijkt een beetje op Edward. Ze hebben allebei hun spierwitte huiden en ze zijn allebei eigenaardig/apart. Alleen haar humeur is beter dan die chagrijnig Edward.
"Ben jij dan ook een klootzak als je broer?", "Nee, gelukkig niet". Ze glimlachte breed na mijn opmerking over Edward. Ik denk dat Alice en ik goede vriendinnen kunnen worden.
In mijn ooghoeken zie ik Edward's gezicht steeds chagrijniger worden bij elke minuut die verstrekt. Gelukkig voor hem ging de bel. Bella zei dat ik haar zag in de pauze terwijl ze mijn een dikke knuffel gaf. Voordat ik nog wat kon zeggen, sleurde Alice me mee naar het klaslokaal.