3. De Kaart

Zev maakte een wandeling in het park met Cera en Rudi. "Hé," riep iemand, "Jij daar! Jongen!" Zev keek om en zag een oude man op een bankje zitten. "Ja, jij," zei de man, "Kom eens hier." "Wat is er?" vroeg Zev. "Kom zitten," zei de man. Zev kwam naar de man toe. "Jij bent anders dan de anderen, hè?" zei de man. "Wat bedoelt u?" vroeg Zev. "Je best wat ik bedoel." "Nee, ik weet niet waar u het over heeft." De man keek Zev doordringend aan. "Je hoeft het niet voor me te verbergen, Zev," zei hij. "Hoe weet u mijn naam?" riep Zev geschrokken uit. "Ik weet hoe je de vloek kan opheffen," zei de man. "Echt?" vroeg Zev ongelovig. De man pakte iets uit zijn tas. "Wat heeft u daar vast?" vroeg Zev. Hij zag dat het een opgerold stuk papier was. "Dit is een kaart," antwoordde de man, "Hiermee kan je iemand vinden die de vloek kan opheffen. Het is wel een gevaarlijker reis, maar als je de vloek kwijt wil moet je hem maken. Neem je de kaart aan?" Zev twijfelde. Hoe gevaarlijk zou de reis zijn? Sprak de man wel de waarheid? Toen pakte Zev toch de kaart aan. "Bedankt meneer," zei hij, "Dag!" Zev liep weer terug naar Cera en Rudi. Hij vertelde hen over de kaart. "Cool," zei Rudi. "Willen jullie mee?" vroeg Zev, "Het wordt wel heel gevaarlijk." "Ja," zei Cera meteen. "Gevaarlijk?" piepte Rudi bang, "Nou ja, ik ga toch wel mee."