3.5 - Wat James vindt van Waarzeggerij

Onmiddellijk na Dreuzelkunde liep Lily het klaslokaal uit waar ze ongeduldig wachtte op James. Als ze eerlijk moest zijn vond ze Dreuzelkunde maar saai en onnauwkeurig. Professor Harebroom had bijvoorbeeld heel de les het woord ‘telefoon’ verkeerd uitgesproken, hij noemde het ‘fellatoon’. Toen Lily hem probeerde te verbeteren, kreeg ze en preek dat de leraar de leerlingen onderwijst en niet omgekeerd.
Lily keek op haar horloge. Kruidenkunde kon elk moment beginnen en James was nergens te bekennen. Ze stampte nerveus met haar voeten en gaf geen aandacht aan de giechelende meisjes die steeds voorbijliepen. Gedurende de hele les had Lily gedacht aan wat James aan het doen was tijdens Waarzeggerij. Ze wist dat hij het haatte en had een voorgevoel dat hij iets vreselijks zou doen. Lily kreunde bij de gedachte. Toen werden haar gedachten onderbroken door een hand die voor haar gezicht zwaaide om de aandacht te krijgen.
“Hey Gaffel... Gaffel... aarde aan James?” Lily pakte zijn hand en duwde hem ruw weg.
“Waarom noem je hem zo?” vroeg ze abrupt. Sirius keek haar verward aan.
“Wat?”
“Waarom noem je hem zo? Wat betekent het?”
“Waarom noem je wie hoe?”
“Ik bedoel mij. Waarom noem je mij zo?” Sirius staarde enkele seconden naar hem. Toen plaatste hij zijn hand op Lily's voorhoofd.
“Voel je je wel goed, James?” vroeg hij. “Wil je naar de Ziekenzaal?” Lily zuchtte.
“Ja, ik voel me goed,” zei ze. “Ik voel me alleen niet echt mezelf vandaag.”
“Goed dan. Hey, raad eens wat er net gebeurde?”
“Wat?”
“Twee meisjes hadden net een gevecht om mij!” Lily staarde hem aan.
“Wat?” vroeg ze vol afschuw.
“Ik weet het!” riep Sirius, die haar afschuw verkeerd interpreteerde. “Is het niet geweldig? Kijk, Miranda— je weet wel, die vijfdejaars van Huffelpuf— ze kwam op me af, en vroeg me uit. En ik zei ja, maar toen kwam Sarah van Ravenklauw meteen daarna en ze zei dat zíj met mij wou afspreken, dus dat Miranda moest oprotten. En toen zei Miranda dat ze zich er niet mee mocht bemoeien. Sarah was zo boos dat ze Miranda’s haar grijs maakte en toen schoot Sarah slijm uit haar toverstok, en Miranda zat helemaal onder!Het zou nog veel erger geweest zijn als ik ze niet had tegengehouden. Ik zeg het je hoor, tussen die twee meiden inzitten voelde supergoed aan.” Lily’s mond viel open.
“Dat is afschuwelijk!” riep ze. “Sirius, ze zijn zussen!”
“Echt?” vroeg hij. Hij leek een beetje bezorgd te zijn voor enkele seconden. “Dan gaat Miranda het niet leuk vinden dat ik met Sarah heb afgesproken na haar. Oh, nou. Ik ben er zeker van dat ze thuis nog meer zussen en broers hebben. Het is niet zo dat ik een speciale band kapotmaak ofzo.” Lily sputterde kwaad. Ze kon niet geloven dat hij zo egoïstisch kon zijn. Dít is waarom ik niet voor de Marauders val, dacht ze verontwaardigd. Sirius grijnsde naar haar en lachtte om haar gezichtsuitdrukking. “Maak je geen zorgen, Gaffel. Ze vinden jou ook leuk. Mmmh, dan heb ik Sarah en Miranda voor vrijdag, Lindsay voor zaterdag, Alicia voor maandag, Ashley voor dinsdag, Wendy voor donderdag... Oh shit, ik ben vergeten iemand te regelen voor volgende week woensdag!”
“Bedoel je,” begon Lily traag. “Dat je voor elke dag van de week een meisje hebt?”
“Ja,” zei Sirius onbezorgd. “Hoe kan je anders met iedereen uitgaan?” Sprakeloos keek Lily toe hoe hij een lang stuk perkament en een veer pakte. “Oké,” zei hij, terwijl hij keek naar de lijst. “Penny gaat niet. Ik heb haar al een week geleden gehad en ik moet minstens twee maanden wachten. Yolanda gaat ook niet, haar had ik vorige maandag. Hmm... keuzes, keuzes. Oh, Tanya’s naam heeft nog geen kruisje. Daar moet ik iets aan doen. Oh, daar is ze! Hey Tanya!” Een slank meisje met twee blonde vlechten draaide zich om en snakte naar adem toen ze Sirius zag.
“Uhm...hoi...” stamelde ze. Sirius liep naar haar toe en sloeg zijn arm om haar middel. Lily dacht dat als hij haar niet ondersteunde, Tanya zou neervallen.
“Hey,” zei Sirius nonchalant. “Ben je vrij volgende woensdag?”
“Als dat niet zo is zorg ik daar wel voor,” zei ze snel. Sirius schonk haar een brede glimlach.
“Super,” zei hij flirterig. “Zou je misschien iets met mij willen doen? We zouden naar de Astronomietoren kunnen gaan. We kunnen naar sterren gaan kijken, en ik zou een goed uitzicht hebben op de sterren in jouw ogen.” Lily snoof en rolde met haar ogen. Dat moest zowat de domste truc geweest zijn die ze ooit had gehoord. Om hier voor te vallen moest je toch wel echt stom zijn.
“Echt?” gilde ze enthousiast. ”Dat is geweldig!”
Blijkbaar was ze dus echt stom.
“Goed, ik haal je op tegen achten?”
“Uh-huh...”
“Zie je daar,” zei Sirius. Het meisje knikte flauwtjes en liep opgetogen naar haar les, nog steeds verdwaasd over wat er net was gebeurd. Toen ze weg was haalde Sirius zijn lijst tevoorschijn en zette een kruisje voor haar naam.
“Eentje minder, nog ongeveer honderd te gaan.”
“Dat is zo gemeen,” zei Lily terwijl ze haar hoofd schudde. “Dat was dus zo’n onzin.” Sirius haalde zijn schouders op.
“Hey, het werkt.”
“Waarom zal ik nooit weten.” Sirius lachte en keek naar de klok.
“We moeten gaan, James. Kruidenkunde gaat beginnen.”
“Ga maar alvast,” zei ze. “Ik wacht op iemand.” Sirius haalde zijn schouders op.
“Oké,” zei hij. “Neem deze keer een kast, James.”
“Waarom blijven mensen me dat zeggen? Gebeurt het vaak ofzo?”
“Ja,” snoof Sirius. “Bijna elke dag. Ik zie je zo.” Toen Lily keek hoe Sirius wegliep dacht ze, Potter is nog erger dan ik dacht. Ze kreunde toen ze weer naar de klok keek. Het leek erop dat ze te laat zou zijn voor Kruidenkunde. Lily wachtte nog vijf minuten voordat ze besloot te vertrekken. Ze ging naar de kassen en was kwaad dat James haar zo lang had laten wachten. Toen ze de deur opendeed stond ze op ontploffen. Daar zat James, hij maakte nota’s. Toen hij haar zag zwaaide hij vrolijk. Lily keek hem kwaad aan en hield de deurknop stevig vast zodat ze niet naar hem toe zou rennen en hem ter plekke zou vervloeken.
“Meneer Potter,” zei professor Oaks. “Heb je een goede uitleg?”
“Sorry, professor,” zei Lily grimmig, ze keek nog altijd naar James. “Ik werd opgehouden.”
“Houd ons niet langer op. Ga zitten en vijf punten aftrek van Griffoendor omdat je laat bent.”
“Ja, professor.” Lily liep nors naar de lege plaats toe, naast James, en pakte een veer en een stuk perkament uit haar tas. “Waar was je?” siste ze uit haar mondhoek. “Ik zei je toch dat je me moest opwachten bij Dreuzelkunde!”
“Heb je me gemist, schatje?” zei James grijnzend. Lily draaide haar hoofd weg zodat ze hem niet hoefde te zien grijnzen. Ze haatte die grijns, dus was het niet goed voor haar humeur.
“Noem me geen schatje, Potter,” zei ze gevaarlijk. “Je zit me echt to—” Plotseling stopte ze en vlogen haar ogen wijdopen. “Oh, God,” mompelde ze.
“Wat is er?” vroeg James. Lily keek hem paniekerig aan.
“Ik moet naar de WC.”