2. De Verandering

Die vrijdag komen Cera en Rudi als eerste aan bij Zev, want ze gingen er samen heen. Daarna kwamen de andere kinderen. Nog niet iedereen was er, dus Zev ging even gitaar spelen. Hij stopte net toen de laatste kwam. Ze gingen aan tafel zitten en zijn moeder kwam binnen met een grote chocoladetaart met zeven kaarsjes erop. Na het taart eten gingen ze buiten voetballen. Daarna deden ze nog wat spelletjes, tot het eten. Ze aten patat. Ze keken nog een film en gingen toen naar bed. Ze lagen op matrassen op de grond.
Iedereen sliep, behalve Zev, Cera en Rudi. Midden in de nacht zei Zev dat hij het benauwd had. Hij ging naar buiten en Cera en Rudi volgden hem. "Ik denk dat ik ziek wordt," hoestte hij. Er groeide haar over zijn hele lichaam, zijn nagels werden langer, zijn oren verdwenen en er kwamen wolvenoren voor in de plaats, zijn voeten groeiden uit zijn schoenen, zijn handen werden klauwen, zijn tanden werden puntig en zijn gezicht werd een snuit. Uiteindelijk groeide er nog een staart, die uit zijn broek tevoorschijn kwam. Hij bleef groeien tot zijn kleren uitscheurden. Cera en Rudi keken geschrokken toe. Ze dachten dat hij hen zou opeten, maar ze wisten niet waar ze heen moesten vluchten. Zev keek hun aan met zijn donkere ogen, hij rook aan hen met zijn wolvensnuit. Hij raakte Cera aan met het puntje van zijn snuit. Cera was verstijfd van angst. Hierna raakte Zev ook Rudi aan met zijn snuit. Ze wisten zeker dat hij hen zou verscheuren. In boeken stond dat een weerwolf met volle maan vergat wie hij was en zelfs zijn beste vriend zou verscheuren. Maar Zev deed hen niks. Hij rende keihard weg.

De volgende ochtend kwam hij terug. Alle kinderen sliepen nog. Zev sloop langs zijn slapende vrienden en maakte Cera en Rudi wakker. "Heb ik geslaapwandeld?" vroeg hij. "Nee," zei Rudi met grote ogen. "Wat is er dan gebeurd?" vroeg Zev, "Ik droomde dat ik naar buiten liep. Jullie waren er ook. Maar daarna herinner ik me niets." "Dat is wat er echt gebeurde," zei Cera, "Je liep naar buiten en wij volgden je. Je voelde je ziek. Plotseling veranderde je... je werd een weerwolf!" "Wat?" riep Zev uit, "Maar dat kan toch niet?" "Toch wel," zei Rudi.