Deel 187

Joe Pov.

Er is nu een feestje, eigenlijk nog van de bruiloft maar dat is nu dus gewoon een feestje.
Van de enorme taart is niets meer over, alleen nog wat kruimeltjes aan de randjes van de bordjes.
Best knap, het was een behoorlijke taart.
Relinde komt naar me toe.
‘Hey, best gezellig hier hè?’
Ik knik.
‘Ja, best wel.’
Er heerst even een ongemakkelijke stilte.
Relinde en ik staren naar de dansende mensen.
Dan pakt Relinde mijn hand, ik kijk verbaasd op.
‘Kom! Dansen!’
Ze sleurt me mee.
Er klinkt een leuk, gezellig liedje.
Relinde maakt wijde, vrolijke bewegingen, ze kan goed dansen.
Ik sta er maar een beetje bij, ik durf niet goed.
Relinde pakt mijn hand opnieuw.
‘Komaan, Joe! Dansen!’
Ze zwaait wat met mijn handen heen en weer.
Het geeft een grappig effect.
Na een tijdje maakt ze wat andere bewegingen alleen.
Ik probeer met haar me te doen.
Dat gaat nog aardig goed.
Mensen kijken bewonderend naar hoe soepel Relinde beweegt.
Dan komt Relinde dichterbij.
Ze vliegt in mijn armen en maakt een paar vreemde bewegingen.
Op de een of andere manier wist ik precies wat ik moest doen.
Alles ging perfect op de maat en mensen vormden een cirkel om ons heen.
Maar daar merkte ik weinig van.
Ik zit in een wereld met alleen mij en de dansende, mooie Relinde.
Dan klinken de laatste vrolijke noten en begint er een rustig, romantisch nummer.
Relinde kijkt me ongemakkelijk aan, dat ben ik niet van haar gewend.
Ze loopt terug naar de stoelen, maar voor ze neer kan ploffen trekken de mensen haar al weer terug naar de dansvloer waar ik nog steeds sta toe te kijken.
Ze gooien haar in mijn richting.
Een beetje te wild.
Relinde valt bijna op de grond.
In een reflex schiet ik naar haar toe en neem haar in mijn armen.
Er klinkt gefluit en hier en daar wordt er gejuicht.
Ik pak haar rechterhand en sla mijn rechterhand om haar middel.
Schuifelend op de maat van de muziek verdrink ik in haar ogen.
Dan word ik plots uit de droom geholpen.
Ik glijd uit, recht in een plas cocktail.
Mijn pak zit totaal onder het vocht.
Ik krabbel weer op, iemand geeft me een doekje.
Daarmee krijg ik wat weg, maar niet alles.
‘Ik ga even naar de wc’s, mijn pak schoonmaken. Zie ik je dadelijk weer?’
Relinde knikt.
‘Moet ik meegaan om je te helpen?’
Ik schud mijn hoofd.
‘Ik red mezelf wel. Pak jij anders wat te drinken, ik lust wel wat cola.’