Deel 184

Joe Pov.

Ik zie Kevin, vreselijk hard huilen, het is zo zielig.
Ik hurk naast hem naar en omhels hem.
'Rustig, broer.'
Ik herinner me dat hij dat ook zei toen mijn huwelijk anders uitliep dan verwacht.
Ik snik ook een keer.
Als broer voel je de pijn mee, iets minder hard maar toch is het vreselijk.
'Waarom..'
Blijft hij maar snikken.
Ik knijp hem in zijn hand.
Plots klinkt er nog een snik, maar niet van mij, ook niet van Kevin.
Het klonk achter de deur, waar Lies was.
Kevin kijkt even naar de deur, hopend dat Lies eruit komt.
Dat gebeurt, maar het brengt weinig goeds, zo op het eerste oog.
Ze ziet er slecht uit, rode ogen, haar haar zit niet meer goed, haar make up is uitgelopen over haar hele gezicht.
'Sorry.'
Snikt ze.
'Ik kan het niet, begrijp me gewoon, snap het, al..'
Verder kwam ze niet, ze zakte ook huilend door haar benen.
Ze wil tegen Kevin aan gaan liggen, maar hij schuift demonstratief opzij.
Hij moet haar écht vergeven!
Hij overleeft het niet zonder haar!
Dan word hij brak, en zijn leven is dan lang niet zo mooi, dat is zeker.
Waarom doet hij dit?
Hij weet toch wel dat Lies de liefde van zijn leven is?
Dat dit misschien wel zijn enige kans is om haar te behouden als liefde?
Is hij zo dom om haar te laten schieten?
Lies kijkt hem met roodbetraande ogen aan.
Het is net een love story zonder happy end.
Kevin, wees nou niet zo stom!
Zeg ik in gedachten tegen hem.
Het leek alsof hij me hoorde.
'Waarom deed je dat? Je weet toch dat ik zo ontzettend veel van je houd?'
Lies knikt.
'Ik kan het niet, ik.. kan het gewoon niet, zo na Danny.'
'Ik ben niet Danny, ik ben niet zo erg als hij. Ik ben Kevin! De liefde van je leven! Of ben ik dat niet, heb je alles gelogen?'
Lies schud hevig haar hoofd.
'Nee! Jij bent belangrijker voor me dan ieder ander. Jij bent de ware, Kevin. Als je eens wist hoeveel ik van je houd, hoeveel pijn dit mij doet. Alsjeblieft! Vergeef het me, dat ik er nog niet klaar voor ben. Kevin, kan je dat alsjeblieft doen! Ik smeek het je echt, ik wil je niet kwijt, ik kan niet zonder je leven..'
Kevin kijkt haar even aan, dan schiet hij naar haar toe en neemt haar in zijn armen.
Dan zoenen ze, zo romantisch.
'Ik kan ook niet zonder je, Lies.'
'Happy end is er altijd aan een love story.'
Mompel ik tegen mezelf.
Ze kijken me aan.
'Joe, je hebt helemaal gelijk.'
Zegt Lies blij.
'Gelukkig.'
Kevin geeft Lies een zoen op haar voorhoofd.