3.2 - Wat James vindt van Waarzeggerij

Na Gedaanteverwisseling greep Lily James en duwde hem tegen de muur.
“Ben je gestoord?” riep ze boos. Professor Anderling had de zwijgbezwering weggehaald aan het eind van de les.
“Serieus Evers, als je zo naar me verlangt, kunnen we beter ergens naartoe gaan waar we meer privacy hebben. Ik ken een gezellige kleine kast.”
“Zwijg, Potter!” siste ze. “Waarom heb je de date met Derek niet afgezegd zoals ik zei?” James duwde haar hand weg en begon verder te lopen naar de volgende les.
“Waar heb je het over?” vroeg hij. Lily greep zijn arm en hield hem tegen, haar ogen schoten vuur.
“Je weet waar ik het over heb! Ik zei duidelijk afzeggen. Begrijp je dat woord niet, Potter?”
“Oh,” zei James onschuldig. “Dat.”
“Dat, zoals jij het nu noemt, was iets waar ik al heel de week naar uitkeek!” James hief een wenkbrauw op en deed alsof hij nadacht.
“Hmm…” zei hij. “Ik geloof dat het woord ‘wraak’ is.” Lily kon alleen haar handen bewegen van woede, ze was te geschokt om de woorden die in haar hoofd zaten uit te brengen. “Daarbij,” vervolgde hij. “Het is maar een date, niet het einde van de wereld.”
“Misschien niet voor jou,” snauwde ze. “Maar voor degenen onder ons die meisjes niet zo vaak verwisselen als sokken, is het heel speciaal als je wordt uitgevraagd!”
“Ik hoop dat jij niet van meisje naar meisje gaat, Evers,” zei hij vrolijk.
“Je weet wat ik bedoel!”
“Je zei dat ik aardig moest zijn,” redeneerde James onschuldig. Lily maakte woedende bewegingen met haar handen en deed wanhopig haar best hem niet ter plekke te wurgen. “Had je liever dat ik zei dat hij verschrikkelijk stonk en dat ik nog liever van de Griffoendor toren zou afspringen dan met hem uitgaan? Want als dat zo is, is dat snel gebeurd.”
James kruiste zijn armen en hief zijn mondhoeken omhoog tot een grijns. “Nee! Waarom kon je het niet gewoon afzeggen?”
“Waarom kon je niet gewoon mijn opstel afgeven zoals ik zei?” antwoordde hij.
“Daar gaat het niet om, Potter!” zei Lily furieus. “Ik weet alleen dat je dit deed met een reden. Je bent iets van plan, hè? Ik zeg het je maar even, als je iets doet om mijn reputatie te schenden dan—”
“Dan wat?” zei hij uitdagend. Lily dacht even na maar vond niets erg genoeg.
“Wacht maar af,” snauwde ze. “En geloof me, je wilt het niet weten.” Ze slaagde erin om te grijnzen naar James, maar James snoof en rolde met zijn ogen.
“Ik doe het in mijn broek,” zei hij sarcastisch. Lily opende haar mond om nog iets te zeggen, maar werd onderbroken toen iemand op haar schouder tikte.
“Hey, James,” zei een stem. Geïrriteerd omdat ze onderbroken werd in een belangrijke situatie, draaide ze zich om naar de persoon, die Remus bleek te zijn.
“Wat moet je?” snauwde ze. Geschrokken zette Remus enkele stappen achteruit.
“Wat heb jij gegeten zeg?” vroeg hij. James stapte voor Lily voordat ze meer kon zeggen en gaf haar een scherpe blik.
“Trek het je niet aan, Remus,” zei hij tegen Remus. “Ik deed iets wat hij niet kon hebben en hij is daar nu kwaad om.” Lily opende kwaad haar mond, maar James onderbrak haar opnieuw.. “Je bedoelde er niets mee, toch?” Hij keek dreigend naar Lily.
“Nee,” mompelde ze. Remus schudde ongeduldig zijn hoofd.
“Geeft niks James,” zei hij. “Ik kwam hem alleen maar waarschuwen dat we les hadden.”
“Les?” herhaalde Lily. Door de discussie waren ze vergeten dat ze les hadden. Remus rolde met zijn ogen.
“Ja, je weet wel, die dingen waar je over dag naartoe moet? De reden waarom je op Zweinstein zit?”
“Je bedoelt de meiden?” vroeg Lily droog. Remus lachte zachtjes.
“Behalve dat dan. Kijk James, we hebben nog één minuut om bij Dreuzelkunde te komen, en als je te laat bent denk ik dat Professor Winters letterlijk uit zijn vel springt!”
“Jij doet Dreuzelkunde?” vroeg Lily James ongelovig. Remus keek hen raar aan.
“Uhm… ja,” zei James, terwijl hij zijn schouders ophief. “Het is een ‘U’ erbij.” Remus pakte Lily’s arm en trok haar mee naar het klaslokaal.
“Kom op, James,” zei hij ongeduldig. “We moeten gaan. Nu.”
“Ja, ja,” zei Lily, ze trok zijn hand weg. “Ik kom, goed?” Ze keek naar James en wees dreigend naar hem. “Jou zie ik later wel,” voegde ze er sissend aan toe. Tot haar ongenoegen glimlachte James en zwaaide hij naar haar.
“Oh, en Lily,” zei Remus. “Ik denk dat Parker je zoekt. Ze zei dat je snel naar Waarzeggerij moest.” James trok een gezicht.
“Waarzeggerij?” herhaalde hij. “Waarzeggerij?!”
“Ja,” zei Lily ongeduldig. “Ben je doof? Schiet op, je mag niet te laat zijn!”
“Waarom zeg je dat? Zou je het erg vinden?” vroeg Remus die achterdochtig keek.
“Nee,” zei Lily snel. Remus gaf haar een “uh-huh” blik. “Ga jij maar eerst, ik volg wel, oké?”
“Ja, ja,” zei hij. “Zorg er nu alleen voor dat je nu niet in het midden van de gang met een meisje staat te zoenen terwijl je eigenlijk in de les moet zitten. Spaar ons en neem een kamer, wil je?” Hij lachte en ging verder naar het klaslokaal aan het eind van de gang. Toen hij weg was ging Lily terug naar James.
“Je spijbelde om met een meisje te zoenen?” zei ze boos. “In het midden van de gang?”
“Ik was op weg naar de les,” legde James uit. “Maar als een knappe meid je tegenhoud in het midden van de gang kan het zijn dat je in een…Nou ja…Een andere les terechtkomt.” Lily keek hem veelbetekenend aan.
“Dat is zo ziek,” zei ze, terwijl ze haar hoofd schudden. “Je moet wel de grootste pervert zijn op de hele planeet.”
“Nou, dat is gek,” zei James grijnzend. “Ken je iedereen op deze planeet?” Lily gaf een gil van frustratie, draaide zich om en liep met grote passen naar haar lokaal.
“We praten hier later wel over,” zei ze over haar schouder. “Kom terug naar het lokaal van Dreuzelkunde, oké? Op tijd!” Ze verdween in het lokaal en sloot de deur. James zuchtte en begon aan de lange reis naar de Noordertoren. “Waarzeggerij,” gromde hij in zichzelf. ‘’Serieus! Alleen maar onzin, alles.” Hij nam zijn tijd om naar de Noordertoren te gaan, het maakte hem niet uit hoe veel hij te laat was. Terwijl hij daar liep dacht hij aan de gebeurtenissen die zich de afgelopen twaalf uur hadden afgespeeld. Als iemand hem zou voorspeld hebben dat hij van lichaam zou veranderen, nota bene met Lily Evers, dan zou hij die persoon onmiddellijk naar het St. Holisto’s hebben gestuurd.