8. the book

Met zijn drieën gaan we wat eten, en dan neem ik afscheid van Giorgia. Ik sleep me koffer naar mijn kamertje. “Mími ik heb gehoord dat er in Firenze een opname is voor een film, en waarschijnlijk logeren ze bij ons in het hotel!!” ik kijk hem verbaasd aan. “waaauw! Echt waar?? Welke film?” “New Moon, romantische thriller of zo, het is het tweede deel van een film ehmm… ik weet de naam niet meer” ik lach hem uit en loop naar het dek. Het begint nu al wat donkerder te worden. “An, volgens mij is het beter de zeilen dicht te doen.” Hij kijkt mijn kant op. “het ziet er uit alsof de storm eerder is dan we verwacht hebben.” Samen trekken we alle zeilen dicht en gaan naar binnen. Het is al 8 uur s’ avonds en de storm is nog niet voorbij, het hagelt en het omweert. En zo te zien kan Angelo er niet zo goed tegen, of het eten is verkeerd gevallen en de hoge golfen maken het nog erger… “Kan ik nog iets voor je doen?” roep ik naar hem terwijl hij nog kotsend over de wc hangt. “nee.” Okee dan niet. Ik loop naar het keukentje en maakt wat pasta voor mezelf, eigenlijk als ik erover nadenk heb ik best wel een saai leven… wat zou een iemand van mijn leeftijd moeten doen? Elke zaterdag de stad in shoppen met haar beste vriendin? Elke vrijdag avond uitgaan en helemaal los gaan? Ach, ja mijn leventje is misschien saai maar elk weekend naar de stad gaan en uitgaan word na een tijdje toch ook saai? Ik ga op me bed liggen en lees in het boek die ik een week geleden van mijn moeder geregen had. Een Engels boek. Ze zei. ‘je Engels is nooit heel goed geweest, het kan altijd handig zijn zeker als je bij je oma werkt, daar komen veel toeristen.’ Misschien heeft ze wel gelijk. Het boek is erg spannend. Ik pak mijn mp3 en zet ‘i giorni’ van Ludovico Einaudi. "The talking came earlier." I groaned. "What did you hear?" His gold eyes grew very soft. "You said you loved me." "You knew that already," I reminded him, ducking my head. "It was nice to hear, just the same." I hid my face against his shoulder. "I love you," I whispered. "You are my life now," he answered simply.
Angelo komt eindelijk de wc uit. “gaat het weer?” hij ziet er nog steeds groen uit. “ja, welk boek ben je aan het lezen?” ik kijk naar me kaft. “Twilight van Stephanie Meyer.” “owja zo heette de eerste deel van die film Twilight.”ik keek hem scheef aan. “ow nou misschien moet ik opschieten met lezen, als ik uitgenodigd word bij de première snap ik ten minste nog een beetje waar het over gaat” grapte ik. Hij ging een kopje thee zetten en ging daarna slapen. Ik verdiepte me in het boek en voor ik het wist was het al half 3 s’ nachts ik deed het lampje uit en ging slapen. Morgen is moet ik vroeg op 7 uur, dus tijd om te slapen heb ik niet.