Deel 181

Joe Pov.

Relinde is nu al 2 weken hier.
Ook zijn ik en Lotty al 2 weken verloofd, niemand weet het nog.
We houden het nog even stil.
Na de bruiloft van Lies en Kevin, die vandaag is, gaan we het bekendmaken.
Tijdens de bruiloft moet het allemaal om hun tweetjes gaan, daarna om mij en Lotty.
Ik en Relinde zijn weer closer geworden.
Dat is best lastig, met de oude gevoelens.
Ze heeft me verteld over een flashback die ze kreeg toen ik haar uitnodigde op de bruiloft.
Truth or dare.
Toen was het gebeurt.
Toen kwamen we dichterbij elkaar dan ooit.
Dat was een van de mooiste dagen ooit.
Ik weet niet of ik meer van Lotty of van Relinde houd, maar nu staat mijn keuze op Lotty.
Daarom ben ik verloofd.
Dan hoef ik er verder ook weinig meer over na te denken.

'Joe! Ga je je omkleden? Ik moet weg, voor de voorbereidingen.'
Lotty geeft me een zoen, pakt haar jas en vertrekt.
Relinde en ik zijn de enigen nog in dit huis.
Dat is nog niet gebeurt in die 2 weken.
Het is op zich niet zo bijzonder leuk ofzo, hoor, het valt me gewoon op.
Ik loop naar mijn kamer.
Ik trek de deur open, toevallig komt Relinde net langs lopen.
Ze ziet er prachtig uit.
Haar bruine haar glanst mooi en haar zwarte jurk met donkerroze kant, zwartglanzende en donkerroze glanzende strikjes en haar schoenen staan haar prachtig.
'Joe, wat is er?'
Ik doe mijn mond, die wijd open stond, vlug dicht.
'Je ziet er prachtig uit, écht.'
'Bedankt. Ga jij je nu ook omkleden?'
Vraagt ze gevleid.
Ik knik en loop mijn kamer binnen, Relinde loopt ook verder.
Ik doe de deur dicht en ga er tegenaan zitten.
Wauw, ik heb haar nog nooit zó erg gemist.
Ik pink een traan uit mijn oog.
Dit is best fout, dat weet ik.
Maar ik kan het niet verwijderen, het gevoel zal overheersen.
Waarom is ze toch ook zo leuk?
Tjah, daar kan ik weinig aan doen.
Ik zal het eigenlijk ook niet willen, ze is veel te leuk om naar te kijken.
Ik kijk op de wandklok.
Ik moet over 10 minuten met Relinde vertrekken.
Snel schiet ik in mijn pak en doe mijn haar goed.
Ik loop naar beneden, daar staat Relinde al te wachten.
'Wauw! Een pak staat je goed, Joe!'
'Haha, bedankt, Relinde.'
Bij het uitspreken van haar naam alleen al, wil ik het uitschreeuwen.
Maar niemand mag en zal het merken.
Het kan niet!
Het is écht fout, verliefd zijn op je ex.
Is het eigenlijk écht uitgegaan?
Nee, door de geheugenverlies herinnerde het ze zich gewoon niet meer.
Wat een vreemde reden, eigenlijk.
Nou ja.
'Let's go!'
Zegt Relinde blij.
Blijkbaar heeft ze er zin in.
'Ja, jij rijd.'
Ze laat de sleutels zien.
'Daar had ik al opgerekend, hoor. Kom! Ik wil niet te laat komen!'
Ze huppelt bijna naar de auto.
Het is fijn om haar zo blij te zien.
Zo blij is ze niet geweest sinds voor moeder's dood.
Veel te lang geleden dus.

Als we aankomen, mag Relinde naar de bruidsmeisjes, Lotty en de zus van Lies, Mirthe, en Lies zelf.
Ik ga naar Kevin en Nick.
Nick was meteen gaan helpen bij Kevin, daarom was hij eerder weg.
Kevin staat een beetje zenuwachtig zijn gelofte te fluisteren.
'Kev, rustig! Je kent het nu wel, joh.'
Kalmeer ik hem.
'Vandaag is het zover! Het móet perfect gaan! Perfect genoeg voor Lies.'
Zegt hij gespannen.
Nick kijkt hem een beetje vreemd aan, die snap niets van de spanning van het huwelijk.
Er komt een man aangelopen.
'Wil de bruidegom en de getuige meekomen, alstublieft.'
Ik ben de getuige, dus ik loop rustig samen met Kevin achter de man aan.
'Bent u er klaar voor, meneer?'
Vraagt de man beleefd.
'Nee.'
Zegt Kevin zenuwachtig trillend.
'Jawel, Kevin! Je kan dit. Dit is je grote liefdesmoment. Alles gaat perfect, dat zul je zien.'
Kevin kijkt me dankbaar aan.
'Bedankt, broertje.'