6. naar Angelo

“word wakker anders kom je te laat bij de haven!!” word er half in me oor geschreeuwd. “laat me nog ff een half uurtje slapen! Het is pas half 10.” Ik keek weer naar de klok en schrok. “HET IS HALF TIEN!” over een half uur moet ik ij de haven zijn. Zo snel mogelijk gaan we met zijn alle naar mijn huis daar pak ik mijn koffers en loop naar me moeder. “geen zorgen ik heb al tegen Angelo gezegd dat je een kwartiertje later komt.”gelukkig. Angelo werkt ook bij mij oma, als ik het goed heb is hij een achter neef van mij. Hij woont in dicht bij de haven en met hem ga ik naar Firenze met mijn zeilboot en daar woorden we opgehaald door een taxi. “Dag mam. Ik zie je over een maand weer” ik knuffel haar en geef haar een zoen. “pas goed op je zelf! En niet met vreemde gaan!!” ik kijk haar een beetje geïrriteerd aan. “mam ik ben 19 ben volwassen.” Ze kijkt me met betraande ogen aan. “mam je ziet me over een maand…” ze kijkt me nog steeds op de zelfde manier aan waardoor ik ook emotioneel wordt. “je blijft mijn kind. Dag schat, ik bel je!” ik stapte bij Giorgia de auto in en reed naar Angelo. In de auto is het behoorlijk stil, elk jaar is het hetzelfde. Het is alsof i helemaal aan de andere kant van de wereld ga verhuizen en nooit meer terug kom terwijl ik 190 km van haar vandaan ben, nou ja het is wel veel of zo maar ik doe dit al 4 jaar dan zou je er toch wel gewend geraakt zijn?
Ik ben het zat. “halloo ik ga niet ik ga niet voor eeuwig weg!”Giorgia schrikt van mijn reactie. “sorry, alleen ik weet niet ik ga je missen. 3 maanden zie ik je niet.” Ik kijk haar een beetje geërgerd aan. “je ziet me wel over ¾ weken”. “ja, oké maar toch ik zie je elke dag en dan opeens zie ik je 1 maand niet.” Ze tovert haar onschuldige glimlach. “ik bel je heel vaak, echt waar!” voor we het weten zijn we bij Sant’ Andrea, waar Angelo woont. Als we hem opgehaald hebben gaan we naar Marciano Marina daar staat mijn boot op ons te wachten. Binnen een kwartier zijn we er. “ik heb vanochtend naar het weer gekeken en het ziet er naar uit dat het vanavond gaat stormen dus het is beter dat we op zee overnachten in plaats van bij de haven, want het word een hevige storm en we zijn maar met zijn 2en.” “okee hoelaat komt de storm?” hij denkt na maar heel snel geeft hij antwoord. “wij varen richting de storm en hier zou die rond 9 uur s’ avonds komen. Dus laten we zeggen dat als de wind goed is vandaag dan binnen 2 uur vare komen we hem tegen. Als hij toch onverwachts eerder is dan kunnen we altijd een omweg vinden want volgens mij komt hij van noord westen en kunnen we altijd richting het oosten gaan alle zeilen binnen trekken en daar wachten tot het voorbij is…” ik moest gelijk denken toen ik ging varen met mijn vader en zijn vrienden, 10 jaar geleden.