3.1 - Wat James vindt van Waarzeggerij

Lily slaakte een kreetje van frustratie en James richtte vlug zijn toverstok over zijn schouder, en sprak een zwijgbezwering over haar uit zodat ze zijn plan niet kon verpesten. Derek zag haar mond niet furieus bewegen en haar hoofd heftig schudden.
“Eigenlijk dacht ik meer aan hálf zeven,” zei Derek. “Ik heb iets speciaal voorbereid en ik wil genoeg tijd hebben. Is dat goed?” James glimlachte naar hem.
“Natuurlijk,” zei hij flirterig. “Ik kan niet wachten.” Derek liep weg toen professor Anderling de kamer binnenkwam.
“Goed,” zei hij. “Dan zie ik je dan wel. Derek boog zich naar hem toe en gaf hem een kus op zijn wang voor hij ging zitten. James wuifde naar hem maar toen Derek niet keek veegde hij zijn wang af. Lily stond op en schudde hem door elkaar.
“Wat heb je gedaan, Potter?” probeerde ze, maar er kwam geen geluid uit haar mond. James grinnikte naar haar, boog voorover en zette een hand achter zijn oor.
“Het spijt me Potter, dat hoorde ik niet goed. Probeer eens wat harder te praten.”
“Ik ga je vermoorden, Potter!” riep ze, maar nog steeds zonder geluid. Professor Anderling tikte op haar schouder.
“Meneer Potter,” zei ze geïrriteerd. “Als het kan, zou ik graag beginnen met de les. Zou u willen gaan zitten?” Nog steeds woedend starend naar James, nam Lily een stoel, plofte neer en kruiste haar armen. “O en meneer Potter? Heb je dat boek bij je dat ik u gaf vorige week? Ik zou het graag terug willen.” Lily wou haar vertellen dat er een zwijgbezwering over haar uitgesproken was, maar omdat ze niet kon praten begreep Anderling haar niet. “Meneer Potter, stop met spelen en praat gewoon.” Tot Lily’s afgrijzen begon James nu te praten.
“Hij maakt geen grapje, professor. Kijk, Potter heeft een erge fase van keelontsteking. Hij kan geen woord uitbrengen.” Hij lachte naar Lily, die hem nog steeds furieus aankeek. Professor Anderling keek even naar James, toen naar Lily, en toen weer naar James.
“Jufrouw Evers,” zei ze streng. “Ik geloof dat verhaal voor geen steek. Hoe dan ook, ik zou een dag van stilte wel leuk vinden, en dan is de stilte van Meneer Potter precies wat we nodig hebben. Oké, klas. Ik kom jullie opstellen ophalen.” Sirius begon te lachen en prikte in de rug van Lily.
“Je moet toegeven Gaffel, Lily is goed.” James grijnsde en ging lui achterover hangen in zijn stoel toen Lily haar armen kruiste en hem woedend aankeek.
“Ja, dat is waar,” zei James hooghartig. “Potter, vergeet jouw huiswerk niet af te geven. Liefst met jouw naam erop.”
“Juffrouw Evers, je huiswerk?” vroeg Anderling. James haalde zijn schouders op.
“Heb ik niet,” zei hij onbezorgd. Professor Anderling hief een wenkbrauw op en Kate en Parker keken haar verwilderd aan. Lily maakte altijd haar huiswerk en als ze dat niet deed zou ze helemaal in paniek zijn. Dit was dus alles behalve in paniek zijn.
“En waarom dan niet?” vroeg Anderling.
“Ik heb het niet gemaakt.”
“Ik sta versteld, juffrouw Evers. Ik verwachtte meer van u.”
“Nou ja, zoiets gebeurt nou eenmaal,” zei James onschuldig. Lily knarste met haar tanden en probeerde haar geduld niet te verliezen. Ze besloot te wachten tot het einde van de les om dat te doen.
“Je krijgt een ‘D’, Evers” zei Anderling terwijl ze iets schreef in haar notitieblok. Ze vervolgde het ophalen van de opstellen. Lily bereikte James’ tas en haalde het opstel tevoorschijn. Ze kreeg opeens een fantastisch idee. Ze tikte op James’ schouder.
“Wat?” zei hij. Ze hield het huiswerk omhoog en lachte. “Ja, dat is mijn opstel. Lever het in.” Lily grijnsde, en toen verscheurde ze het. “Wat doe je nou?” protesteerde James. “Ik heb daar anderhalf uur aan gewerkt.” Lily deed alsof ze hem niet hoorde, propte de stukjes in haar mond en ze knabbelde er traag op terwijl ze veelbetekenend naar James keek. Daarna slikte ze de stukken in en grijnsde naar James. “Ik ga je vermoorden, Potter!” siste hij. “Dat was een ‘U’ waard!” Lily haalde haar schouders op en keek professor Anderling aan, die aan haar zijde was verschenen.
“Huiswerk, Potter?” Lily schudde haar hoofd geamuseerd. “Je hebt het niet?” zei Professor Anderling zuchtend. Ze schudde haar hoofd en schreef iets bij zijn naam. “Ik wil niet eens weten waarom. Een ‘D’, Potter.” Lily knikte alleen en zwaaide naar haar. Toen ze weg was keek Lily naar James en zei, nog steeds zonder geluid, “Touché.” Het is niet nodig om te zeggen dat ze beiden niet in een opperbeste stemming waren voor de rest van de les.