Chapter 1.2 Leaving Amsterdam

Op station Amersfoort stap ik uit de trein, om vervolgens via Zwolle naar Hoogeveen te reizen. Hoogeveen, dat is de plek waar ik naartoe ga. De plek waar mijn tante me komt halen. Ik zie er als een berg tegen op, ik wil helemaal niet bij mijn oom en tante in Orvelte wonen. Maar ik kan nergens anders heen. Ik moet toch ergens wonen, nu mijn ouders er niet meer zijn?
Als er wordt omgeroepen dat de trein station Hoogeveen nadert, zucht ik diep en sta toch maar op. Hoewel ik liever zou blijven zitten en nooit meer opstaan, zwaai ik mijn tas over mijn schouder en loop naar de deur. Zodra de trein stilstaat, doe ik de deur open en spring de trein uit. Ik kijk eens om me heen en het eerste wat ik denk is: ‘Wat een gat zeg.’ Plotseling zie ik mijn tante staan. Zo traag mogelijk slof ik haar kant op. Als mijn tante me in het oog krijgt, rent ze zowat op me af en valt me huilend om de hals. “Oh Maudy, ik vind het zo erg!” hoor ik haar snikkend zeggen. Ik rol met mijn ogen. “Ja, wie niet. Kan je me nu los laten, ik krijg geen lucht.” zeg ik. Mijn tante laat me voorzichtig los en kijkt me verschrikt aan. Ze is duidelijk geschrokken van mijn houding, maar dat kan me niets schelen. “Gaat het wel met je?” vraagt ze voorzichtig. “Het gaat geweldig. Kunnen we nu gaan? Iedereen kijkt.” antwoord ik snibbig. Mijn tante kijkt me nog eens aan en loopt dan voor me uit naar de auto. Ik hobbel erachteraan en stap achterin. Mijn tante gaat achter het stuur zitten en rijdt langzaam bij het station weg.