The marauders en de strijd tegen de dood deel 10

De Sorteerhoed
Remus POV:

Zweinstein kwam steeds dichter bij en het was een prachtig gezicht, al die lichtjes. We stapten ons bootje uit en Sirius en James hadden hun ogen gelijk op Sneep gericht. Hij kwam ook zijn bootje uit. James en Sirius gingen voor hem staan. "Hey Sneep" zei Sirius. Ik zag hoe Sneep hun met vol afschuw aan keek. "Wij zijn nog niet klaar met jou" zei James. Sneeps gezicht vertrok even naar angst, maar hij kwam weer snel tot zich zelf. Ik zag hoe Peter er bij kwam staan en ook hij keek met een grote grijns naar Sneep. Toen in één keer duwden James en Sirius, Sneep in het water. Sneep schrok zo dat hij Peter arm vast pakte en hem ook mee trok. James en Sirius brulde van het lachen en ik zelf kon er ook wel de lol van inzien. Ondertussen de lachbui van Sirius en James, hielp ik Peter uit het water, maar liet Sneep liggen. "Heb je toch nog je vette haar gewassen" zei ik met een grijns op m'n gezicht. Met zijn vieren liepen we achter de rest aan, alleen Peter was niet zo blij, hij was namelijk helemaal doorweekt. "Sorry Peter, maar het was niet de bedoeling dat jij ook in het water zou belanden" zei James nog na lachend. "Zag je Sneep zijn kop? Onbetaalbaar" riep Sirius. Alle eerste klassers keken vol bewondering naar James en Sirius. James en Sirius keken ook erg trots om zich heen. "Hallo iedereen!" riep Sirius. "Onthoud onze namen: James Potter, Sirius Zwarts, Remus Lupos en Peter Pippeling!" riep James. "De aankomende zeven jaar zullen jullie nog erg veel van ons horen!" riep Sirius. Al lachend liepen we de school in. Tot mijn schrik sprong er plotseling iemand op mijn rug en er kwam een bos met rood haar langs mijn gezicht. "Remus!" hoorde ik een bekende stem zeggen. Toen het meisje weer van mijn rug af sprong zag ik wie het was, maar voor ik iets kon zeggen omhelsde ze me. "Lily"zei ik blij toen ze me weer had losgelaten. "Tot in de leerlingen kamer, reem" zei Lily en ze ging weer op in de menigte. Toen we voor een grote deur kwamen te staan, riep een lange vrouw dat we een moment moesten wachten en ze liep de deur in. Even later kwam ze terug. "Goeiendag eerste klassers en welkom op Zweinsten Hoge School Voor Hekserij & Hocus Pocus". "Mijn naam is Minerva anderderling en jullie zullen ongetwijfeld nog met mij te maken krijgen". Ze deed de grote deuren open. "Volg mij maar" zei ze. twee aan twee liepen we in een lange rij naar binnen. Ik liep naast Sirius. "Woow!". hoorde ik hem zeggen. "Wat groot zeg". We keken allemaal onze ogen uit. Totdat we allemaal voor een lange tafel stonden. De man die ook bij mij thuis was geweest liep naar voren en nam het woord. "Welkom en welkom terug op Zweinstein" begon Perkamentus. "De sorteer ceremonie gaat nu beginnen!" Er werd een kruk en een erg oude hoed naar voren gebracht. En tot onze verbazing begon de hoed te zingen...