The marauders en de strijd tegen de dood deel 8

Trein reis naar Zweinstein
Sirius POV:

Samen liepen James en ik door de trein zoekend naar een coupé. Alles was vol op 1 na waar een magere jongen zat die er moe uit zag. We deden de coupé deur open. Hoi zei ik. de jongen keek op, hoi zei hij. Mogen we er bij komen zitten? vroeg James. Tuurlijk, zei de jongen. James en ik gingen naast elkaar zitten. Ik zat tegenover de jongen en ik nam hem goed in me op. Hij leek me een aardige knul, maar hij zag er niet echt uit alsof hij een sterke tovenaar kon worden. Hij zag er eerder uit alsof hij niet goed sliep. Ook had hij een litteken in z'n gezicht.
Ik heet James Potter, zei James tegen de jongen en gaf hem een hand. Ik heet Sirius Zwarts, zei ik. Aangenaam zei de jongen. Ik ben Remus Lupos. Is dit ook jou eerste jaar? vroeg James opgewonden. Ja, antwoorde Remus. Bij welke afdeling hoop je te komen? vroeg ik. Ik hoop bij Griffoendor en anders Ravenklauw, denk ik, zei Remus. Ik hoop bij Griffoendor te komen, ik ben namelijk heel riddelijk en moedig, zei James trots. Dat zit nou eenmaal in mijn familie ging hij verder. Mijn gezicht vertrok een beetje toen James dat zei. Remus had scheinbaar mijn gezicht zien vertrekken, want hij vroeg wat er was. Tot nu toe heeft mijn hele familie bij Zwadderich gezeten, maar ik wil niet bij die afdeling komen. Waar wil je dan? vroeg Remus. Griffoendor natuurlijk, antwoorde ik. Hopelijk komen we bij elkaar, zei James in één keer. Nadat dat werd gezegt ging de deur open en kwam er een mollige jongen binnen. Hoi, zei hij met z'n mond vol smekkies. Ik ben Peter Pippeling, mag ik erbij komen zitten? Tuurlijk, zeiden we alle drie. We stelden ons allemaal 1 voor 1 voor aan Peter en praten gezellig verder. Op een gegeven moment kwam het vrouwtje met de snoep kar langs en vroeg ons of we wat wouden. Peter die kocht bijna alles wat er was en James en ik deden ook aardig inkopen. Alleen Remus nam niks. Hoef jij niks vroeg ik aan Remus. Nee, antwoorde hij. Je ziet er wle uit alsof je wat te eten kan gebruiken, zei James terwijl hij naar het magere lichaam van Remus keek. Weet je wat! we nemen gewoon van alles wat en ook een paar dingen dubbel, zei James. We stemden er allemaal mee in en even later lag de hele coupé vol met snoep. We zaten er lekker van te eten en zelfs Remus pakte afentoe wat. Hij had blijkbaar meer honger dan hij zei en dat kon je ook wel zien aan hem. Toen we Zweintein naderen, besloten we onze gewaden maar aan te doen. Toen we omgekleed waren kwam de trein eindelijk tot stil stand.