The marauders en de strijd tegen de dood deel 1

Wel of niet naar Zweinstein??
Remus POV:
Tranen rollen over wangen bij die ene gedachte die ik zo haat. Waarom heeft dit mij moeten overkomen? Waarom ik en niet iemand anders?
Ik veeg de tranen weg en maak een vuist van me rechterhand, ik sla ermee tegen de muur. Ik zie hoe mijn knokkels er rood van zijn geworden en hoe geschaafd ze zijn. Ik had schijnbaar iets te hard geslagen..
Remus! hoor ik mijn moeder roepen, kom gauw naar beneden, er is iemand voor je. Verbaast kijk ik op. Ik loop me kamer uit en ga langzaam de trap af. Ondertussen dacht ik bij mezelf: Er is nooit bezoek voor mij, niemand wil toch bevriend met mij zijn. Ik open de deur van de woonkamer en zie daar een lange man staan met een lange witte baard.
Ik kon mijn ogen niet geloven, waarom zou Albus Perkamentus bij mij op bezoek willen komen?
Perkamentus kijkt me vriendelijk aan en zegt: Hallo Remus, het is tijd om naar Zweinstein te gaan..


...