HOOFDSTUK 39 - Vaarwel

Ik deed langzaam mijn ogen open. Had ik nou iets gehoord? Ik wist het niet meer. Ik draaide me op mijn zij en ik deed mijn ogen weer dicht.
‘Slaap lekker’, fluisterde iemand en ik deed mijn ogen open. Edward stond naast mijn bed. Ik ging rechtop zitten en ik keek hem verbaasd aan.
‘Wat doe jij hier?’ vroeg ik. Edward glimlachte triest.
‘Ik ben hier om je weltrusten te wensen’, zei hij. Ik voelde zijn lippen op de mijne en ik ging met mijn handen door zijn haar. Zijn handen gingen onder me langs en hij duwde me nog dichter tegen hem aan.
‘Weltrusten’, zei hij toen hij me los liet. Hij deed mijn ogen dicht en hij duwde me terug. Hij gaf me een kus op mijn voorhoofd.
‘Edward’, zei ik.
‘Ja’, zei hij.
‘Edward, dit lijkt wel op een...’ Een knal klonk en ik ging rechtop zitten. Ik zag dat Edward was verdwenen en het raam dicht zat.
‘... vaarwel’, fluisterde ik. Ik wist dat dat het was, maar ik schonk er geen aandacht aan en ik ging weer slapen