[TH-verhaal] Gustav, Bill, Tom, Georg en jij (32)

deel 32

De shows daarna gingen alleen nog maar beter. Na het allerlaatste applaus rolde er een traan over je wang. Wéér afscheid nemen. Je had hier nieuwe vrienden gemaakt en die gingen over 2 weken ook allemaal weer van school af. Je zuchtte. Waarom overkwam jou dit nou altijd? Nicolas zag dat je huilde en sloeg een arm om je heen. Hij knuffelde je en zei dat jullie elkaar nog vaak genoeg zouden zien. Maar toch veranderde het niets. Je liep het podium af en met betraande ogen liep je naar Gustav die je meteen in zijn armen sloot. Toen drong het opeens tot je door: Gustav en de anderen gingen morgen natuurlijk ook weer weg! Meteen stroomden er nóg meer tranen over je wangen en je verborg je gezicht in Gustav’s schouder.