[TH-verhaal] Gustav, Bill, Tom, Georg en jij (19)

deel 19

Zwijgend aten jullie je ontbijt op, totdat Bill de stilte doorbrak en zei: “OK, nu ben ik het zat! Waarom is iedereen zo stil? Dit moet geen rouwdag worden. Dit wordt een gezellige dag waarin iedereen even vergeet wat gaat komen.” “en wat wou je dan gaan doen, broertje?” “weet ik veel.” “weetje wat. Gaan jullie dat nu even bedenken, ga ik me even aankleden”, zei je en je liep naar boven. Met een zucht liet je je op je bed neervallen. Wat een rotdag. Na een paar minuten stond je op en ging je je toch maar aankleden. Toen je weer beneden kwam, was het doodstil in de keuken.