What is this feeling - 2

new year, new boy
*Tijdsprong 10 jaar later*

*Nicky’s pov*
Eerste schooldag. Met een diepe zucht en een stevig ochtendhumeur stap ik uit mijn bed. Ik raap wat kleren bij elkaar en gooi ze in de badkamer. Traag draai ik de douche open en ga er onder staan. In mijn gedachten laat ik de hele zomervakantie voorbij vliegen. Aan het begin sliep ik in een tentje in het huisje in het park, maakte mijn huiswerk en alles op school en kreeg brood bij het daklozencentrum. Toen ineens dook mijn tante op en nu slaap ik in een huis, kan mijn huiswerk in dit huis maken en krijg iedere dag drie maaltijden. Het is wel mijn huis, maar niet mijn thuis. Mijn thuis is nog steeds de straat. Na goed een half uur besluit ik om de douche maar weer uit te zetten, want anders kom ik niet meer op tijd. Snel kleed ik me aan en doe mijn haar. Mijn tante heeft mijn brood al klaar gezet en in een rap tempo schuif ik het naar binnen. Dan pak ik mijn fiets en rijd rustig naar school.
De derde klas alweer. Tijd gaat snel, tenminste. Als je erop terugkijkt. Als je er middenin zit, gaat het tergend langzaam. Op school pak ik het blaadje met de klassenindelingen en laat mijn ogen over de namen glijden. G3a. Naar lokaal 105. Okido. Ik loop naar mijn kluisje en gooi mijn jas erin. Ineens voel ik 2 vingers in mijn zij prikken. Ik maak een sprongetje, draai me om en vlieg Demy om de hals. Al pratend lopen we naar het lokaal. Zoals altijd loop ik naar de zijkant en laat me op een stoel vallen die tegen de muur staat. Demy komt naast me zitten. Ik leun met mijn rug tegen de muur en heb mijn voeten op het randje van haar stoel staan. Er loopt iemand langs onze tafel en vlug schieten mijn ogen naar zijn gezicht en meteen weer terug naar Demy. Hij komt achter ons zitten. Ik trek me niet veel van hem aan en praat met Demy over de vakantie. “en ben jij nog weg geweest?” vraagt ze. “nee, je weet toch. Ik kom nooit buiten deze stad. In een andere wijk is al weg voor mij.” Antwoord ik lachend. Ineens hoor ik Dave iets roepen. Furieus richt ik mijn ogen op hem en roep: “hou jij je bek eens even dicht en laat die jongen met rust! Hij heb je toch niks gedaan!” nog even kijk ik hem boos aan en praat daarna weer rustig verder met Deem. Achter me hoor ik de jongen “dankjewel” mompelen. Ik draai me richting hem en zeg: “is niks joh, ze moeten gewoon hun bek houden.” Ik bekijk hem wat beter dan 10 minuten geleden. Hij heeft diep bruine ogen en zwart haar. Het zit in kleine stekeltjes met een lange pluk voor zijn ogen. Ik glimlach even naar hem en praat dan weer verder met Deem.