On our way!

De lessen slepen zich zó langzaam voort. En ik zie George ook nergens. Hij zat niet bij het ontbijt aan de tafel van Griffoendor, zijn broer ook niet. En bij lunch vonden mijn ogen hem ook niet. Vreemd.. De laatste les is afgelopen, eindelijk! Maar.. Wat nu eigelijk? Ik had niks afgesproken met hem, en ook geen briefje gekregen. Ik kon hem wel eentje sturen, besloot ik. Ik pakte papier en een veer, maar: wat moest ik schrijven? Ik wilde niet wanhopig lijken, ookal had híj voorgesteld om me vandaag wat gangen te laten zien. Wacht eens, hadden we eigelijk wel wat afgesproken? Had hij niet bedoeld dat hij me ooit nog wel eens een paar gangen zou laten zien? Ik begon opeens alles van gisteravond in twijfel te trekken en besloot dat ik, om genante situaties te voorkomen, vandaag niet naar hem op zoek zou gaan.
Ik was op weg naar de leerlingenkamer toen ik opmerkte dat ik aan de verkeerde kant van het kasteel was. Huh? Hoe was ik hier nou weer gekomen? Verbaasd wou ik dezelfde weg teruglopen als ik gekomen was maar ik liep alleen maar verder de verkeerde kant op. Wat is er mis met me? Ik loop nu al 3 jaar in dit kasteel rond en ken ik nou nog steeds de weg naar de leerlingenkamer niet? Opeens hoorde ik een lachende stem hoi zeggen. Ik draaide me om en daar stond George!
'Hey!' zei ik vrolijk. 'Ik had je toch beloofd om wat van de geheimen van zweinstein te laten zien?' Ik knikte blij en vroeg of we nu in een geheime gang waren. 'Nee hoor' zei George, 'dit is gewoon een geintje van mij.' Hij zwaaide met zijn toverstok en de gang veranderde in een gang dichtbij de leerlingenkamer van Griffoendor, precies waar je hoorde te zijn dus. 'Leuk om eersteklassers mee te pesten.' zei hij en ik lachte vrolijk met hem mee. 'Wat is de spreuk' vroeg ik en hij leerde me hoe je gangen kon veranderen. De truc was om de gang te betoveren, en dan ervoor te zorgen dat de persoon in kwestie opkeek, en erachter kwam dat dit niet de goede gang was. Hij of zij zou dan het hele eind teruglopen voor niks en denken dat ze verdwaald was. Ik vroeg hem of het niet een beetje gemeen was, maar hij antwoorde: 'Het is niet dat ze iets nuttigs te doen hebben, een beetje huiswerk maken, het is allemaal tijdverspilling, dus dan mag ik hun tijd ook verspillen' Lachend gaf ik hem gelijk en toen trok hij me een deur in. Er stonden wat kisten zo opgestapeld dat het een trap was en en bovenaan die trap zat een lichtvlek. Hierdoor kon je de gang zien waar we net stonden, nouja, we zaten bóven de gang waar we net stonden.
'Kijk' fluisterde hij in mijn oor, 'daar komt Ginny aan.' Ik snapte wat hij bedoelde en fluisterde de spreuk, toen klopte ik zachtjes op de muur waardoor Ginny opkeek. Ze keek verbaasd rond wou, net als ik teruglopen, alleen ik mompelde snel nog een keer de spreuk, zodat het leek alsof ze alsnog de verkeerde kant op liep. Ik kon mijn lachen niet inhouden en samen met George barste ik in lachen uit. George hefde de spreuk op en we hoorden Ginny boos mompelend verdergaan.
'Dit was leuk.' zei ik tegen George terwijl we de trap afklommen. 'Maar je mag toch niet toveren op de gangen?' 'Alles wat verboden is, is leuk' antwoordde hij met een knipoog, voordat hij mijn hand pakte en me meesleurde de duisternis in