What is this feeling - 17

get out
*Toms pov*
Ik trek Nicky tegen me aan en wrijf over haar arm. Opeens voel ik haar schouders schokken en landen warme tranen op mijn borst. Ik fluister sussende woordjes in haar oor. Na een tijdje gaat de deur open en komt Bill binnen. Als hij ons ziet, sluipt hij weer weg, zwaait snel nog even en trekt de deur achter zich dicht. Ik lig nu samen met Nicky op een matrasje in een akelig leeg, koud en donker gebouw. Niet zo’n super prettig gevoel. Maar ik denk er niet aan nu weg te gaan. Het verliefde gevoel van voor onze tour is nooit opgehouden. En nu is het weer terug. Ik merk dat Nicky niet meer huilt en als ik goed luister, hoor ik dat ze in slaap is gevallen. Voorzichtig reik ik naar het fleeceplaid en trek het over ons heen. Ik strijk zacht met mijn hand door haar blonde haar en sluit mijn ogen.


*Nicky’s pov*
Zonlicht streelt mijn oogleden. Langzaam open ik mijn ogen en kijk om me heen. Plots dringt het tot me door dat er een mens onder me ligt en schiet ik omhoog. Argwanend kijk ik naar de persoon die naast me ligt. Het is Tom. WAT DOET TOM HIER?! Langzaam gaan zijn ogen open. “goeiemorgen zonnestraal,” zegt hij met een glimlach. Ik kijk hem raar aan. “wat doe jij hier?” “je was gister beetje overstuur, dus leek het me aardig dat ik even bij je bleef…” “ik kan mezelf heus wel redden hoor.” Hij zucht. Dan komt Bill binnenstormen. “wordt *hijg* achter *hijg* volgt *hijg*.” Great. Nu komt die hele meute dus hierheen. Ik hoor een tiental voetstappen de trap op komen. Bill kijkt me radeloos aan en ook Tom lijkt niet op z’n gemak. Met een zucht wijs ik naar een bezemhok. Ze trekken een sprintje en sluiten de deur net voordat er een horde meisjes binnen komt. Als ze mij zien kijken ze argwanend om zich heen. “waar issie?” vraagt er één. “wie?” “Bill.” “weet ik veel.” De meiden draaien om en stampen de trap weer af. Achter me hoor ik de deur krakend open gaan. De tweeling kijkt om het hoekje. “zijn ze weg?” ik knik. “dankje dankje dankje!” “jaja, ’t is al goed. En nou opzouten.” Ze kijken me met grote ogen aan. “wat nou? Jullie horen hier helemaal niet te zijn.” Bill trekt een wenkbrauw op en loopt weg. Tom kijkt me nog een keer niet-begrijpend aan, maar draait zich dan ook om. Met een harde klap slaat hij de deur achter zich dicht. Ik kijk uit het raam en zie ze de hoek om gaan. Met een zucht laat ik me op het matrasje vallen. Dan schiet ik weer overeind. Fuck! Het is vandaag donderdag! Hoe laat is het? Ik zoek naar een klok, maar die hangt hier natuurlijk niet. Volgende keer meenemen… Ik spring overeind en ren de trap af. Snel trek ik de deur achter me dicht en ren naar school. Half 10. De 2e les is al begonnen. Shit shit shit.