Walk around, talk about

George pov:
Ik was op weg naar de klassenoudsten badkamer om een douche te nemen, ik ben dan wel geen klassenoudsten, maar waarom verdienen zij een betere badkamer? Daarom had ik uitgezocht hoe je binnenkwam en waar hij was, en ging ik vanaf toen altijd daarheen. Opeens vliegt er een uil voor me, sneeuwwit. Ik zie mijn naam staan en wil hem pakken, maar hij vliegt weg. Na een tijdje geef ik het op en loop de badkamer in. Zodra ik de deur op slot heb gedaan gaat de uil voor me vliegen. Ik probeer het nog één keer en pak de uil. Ik voel verbaasd dat hij van papier is, maar gelijk daarna verbrand hij! Ik spring naar achter en slaak een gil, ik zie dat er letters van blauw vuur in de lucht verschijnen.. zwarte kunsten? denk ik maar dan lees ik: tot dan! xx angela.
Ik begin half te lachen, wow zij kan tóveren, niemand heeft me ooit zoiets geflikt. Nog natrillend denk ik blij: Ze komt dus! Na het eten...

Angela pov:
Na het eten loop ik aarzelend het lokaal in, zou hij er al zijn? Ik zag hem niet meer eten aan tafel maar ik heb hem nog helemaal niet gezien, ook niet bij de lunch of ontbijt.. Ik stap toch het lokaal in en daar staat George. Hij reageert niet als ik hoi zeg dus ik loop naar hem toe, zwaai met mijn hand voor zijn ogen, geen reactie. Dan hoor ik de deur dichtklappen en daar staat nóg een George! Wat is dit nou weer? 'Hallo Ang,' zegt de George bij de deur met een lage stem, ik stotter hoi terug, kijk dan om naar de ander maar hij is weg! Ze staan nu naast elkaar met een brede glimlach op hun gezicht. Ik kijk hen met grote ogen aan, en realiseer me dat ik er vast heel bang uitzag. Ze beginnen te lachen en geven hun stijve posities op, en lopen naar me toe. 'Rustig maar ang, t was maar een grapje' zegt de een. Ik snap er nog steeds geen zak van maar dan steekt de ander zijn hand naar me uit en zegt: 'Fred Wemel, tweelingbroer.' OH! nu snap ik het! Wat flauw om mij zo bang te maken... Ik schud Fred zijn hand en geef George een stomp, 'Au!' roept hij, 'waar was dat voor nodig?' 'Omdat je je broer niet even normaal kon voorstellen' sis ik met een lachje. 'Jij kon me ook niet normaal laten weten dat je kwam, ofwel?' is zijn antwoord. Haha, lachend lopen we het lokaal uit en zeggen we gedag tegen Fred.
We lopen naar buiten, langs de kassen naar het meer. We praten over toveren, hij was echt onder de indruk van mijn antwoord, hihi. Ik zeg: 'Ze leren ons van alles op deze school, sommige doen daar echt niks mee, maar je kan er onwijs veel lol mee hebben hoor!' 'Dat geloof ik graag,' zegt George 'maar je wordt al snel tegen gehouden door de regels..' Lachend antwoord ik: 'Alsof jij je aan de regels houdt!' Hij geeft me gelijk, maar legt me uit dat zelfs hij niet alles kan doen wat hij wil. De deuren van Zweinstein sluiten vroeg in de avond, dus kan je je nachten niet buiten doorbrengen, en de enige gang het kasteel in gaat naar de leerlingenkamer van zwadderich! 'Gang?' vraag ik 'ken jij de geheime gangen van zweinstein?' George knikt, en ik vraag of hij ze me eens wil laten zien. 'Welke wil je weten,' vraagt hij. 'Allemaal natuurlijk!' roep ik. Hij begint lachend te vertellen: je hebt natuurlijk onwijs veel dingen in het kasteel zelf, maar daar heb je eigelijk weinig aan, behalve dan om ergens snel weg te komen. Je hebt ook gangen naar verborgen plekken, daar kan je alleen op die manier komen, alleen die zijn ook gevaarlijker. Als je erheen gaat weet je namelijk niet waar je terecht komt. Ook zijn er een paar gangen naar het dorpje verderop, 'en ik weet zeker dat er nog honderden zijn die ik niet ken, dit is ten slotte al wel eeuwenlang een toverschool, en jonge tovenaars willen wel eens wat meer dan naar de les gaan! Lijkt me.' Na een tijdje moeten we dan toch echt terug naar het kasteel, ik bedenk me dat de regels je eigelijk behoorlijk beperken, ik ben een goede heks, waarom zou ik niet meer kunnen doen dan mijn simpele leven nu?? George brengt me naar de trap van de meisjesslaapzalen en zegt dat we de volgende dag verder praten, en dat hij me wel een paar kleine gangen kan laten zien, als ik wil. Ik begin te stralen, morgen al! Ik heb er nu al zin in, ik geef George snel een kus op zijn wang en loop naar boven. In bed denk ik nog even na over de mogelijkheden. Wat stom van me dat ik er niet eerder aan heb gedacht! We kunnen toveren hoor, we kunnen veel meer uit ons leven halen dan saai naar de les gaan!
Ik val met een glimlach in slaap.