What is this feeling - 10

walking in the rain
*Nicky’s pov*
’s Ochtends sta ik vroeg op, trek wat kleren uit mijn kast en ga me douchen. In alle stilte eet ik mijn ontbijt en stap dan de deur uit. De stad slaapt nog en in mijn eentje slenter ik wat door de straten. Onderweg kom ik af en toe wat bekenden tegen waar ik even een praatje mee maak. Ik loop langs het daklozencentrum en steek mijn hoofd even om de deur. De medewerkers groeten mij en ik loop weer door. Plotseling vallen dikke druppels uit de hemel. Ik kijk omhoog en zie een donkergrijze lucht. Al snel begint het harder te regenen. Mensen rennen langs me heen op zoek naar beschutting. Fluitend loop ik door. Langs volgepropte portalen en bushokjes. Als ik na goed anderhalf uur weer thuis aankom, ben ik totaal doorweekt. Mijn kleren plakken aan mijn lijf en mijn haar hangt recht langs mijn gezicht. Op de mat trek ik mijn schoenen uit en trek dan een sprintje naar mijn kamer. Ik trek mijn natte kleren uit en hang ze aan een hangertje een de deur. Ik hoor hoe de bel gaat en hoe mijn tante open doet. Als ik de gang op stap om naar de badkamer te lopen voor een handdoek bots ik tegen 2 personen op. Ik knipper even met mijn ogen en zie dat het Bill en Tom zijn. “wat doen jullie nou hier?” vraag ik. “we kwamen gewoon even langs…” antwoord Bill. Ondertussen zie ik Toms ogen over mijn lichaam schieten en besef ik dat ik nog in mijn ondergoed sta. “uhm, ga maar even naar mijn kamer, kom zo,” Zeg ik snel en ren naar de badkamer. Als ik in de spiegel kijk, zie ik dat ik blosjes op mijn wangen heb. Shit, moest ik ook nog eens rood worden. Ik pak een handdoek en wikkel hem om me heen. Dan loop ik weer naar mijn kamer. Ik pak mijn borstel en kam mijn haren ondertussen dat ik wat met Bill en Tom klets. Dan spring Bill ineens op terwijl hij roept: “Tom!! we moeten weg, anders zijn we te laat!!” Tom vloekt binnensmonds. “ik moet mijn gitaar nog ophalen…” Bill zucht en trekt hem overeind. Achter elkaar aan rennen ze de kamer uit. Ik spurt achter ze aan, terwijl ik de handdoek tegen me aangedrukt houd. Net voordat Tom de deur achter zich dicht laat vallen roept hij nog: “Tot zo!!” ik kan niets meer terugzeggen en loop daarom weer naar boven. Daar trek ik mijn kledingkast open en haal er een leuk setje uit. Snel eet ik een boterham, zeg mijn tante gedag en trek de buitendeur achter me dicht. Ik pak mijn fiets uit de schuur en rijd naar het cafeetje.