wiederholung

ânou. Vertel mij maar iets over jullie.â Ze kijken elkaar aan en dan begint Bill: âuhm, we woonden eerst hier in Magdeburg, maar toen gingen onze ouders scheiden en gingen we naar Loitsche. We hebben een stiefpa erbij gekregenâ¦â âen we hebben een bandje,â vult Tom enthousiast aan. âzozo, hoe heet âie?â âDevilish, maar we zijn op zoek naar een andere naam.â âcool. Kun je wat laten horen?â Tom knikt enthousiast, springt op en loopt naar de kamer uit.

fighting...again
Even later komt hij terug met een gitaar en gaat weer op de bank zitten. Bill is ondertussen op de rugleuning gaan zitten. Tom begint te spelen en Bill valt in:

Nichts mehr schön hier,
alle wollen nur noch weg,
das ist schlimm, dass es so ist,
und darum kämpft bis es besiegt ist,
Okay?
..

Een glimlach trekt over mijn gezicht. Dit klink echt goed! Als ze klaar zijn klap ik hard in mijn handen. Een brede glimlach siert hun gezichten en ze blozen lichtjes. echt zo cool!! Hoelang maken jullie al muziek?? uhm, vanaf ons 8e doen Bill en ik het en een paar jaar geleden zijn Georg en Gustav erbij gekomen, die deden het toen ook al langer hoor
Ik blijf nog een tijdje met ze praten, maar dan besluit ik toch om naar huis te gaan. Ik neem afscheid van de jongens en stap op mijn fiets. Met een gigantische omweg rijd ik naar huis. Onderweg kom ik een paar vrienden tegen en ik stop dan ook geregeld om even wat bij te kletsen. Zo kom ik erachter dat Jeffrey is gestopt met roken, dat Tom en René weer eens mot hadden en dat Jeroen een baantje heeft. Rond etenstijd kom ik thuis aan. Ik parkeer mijn fiets tegen het tuinhekje en wandel naar binnen. Mijn tante vraagt me nooit waar ik was geweest. Ze is wel van me gewend dat ik hele dagen van huis ben. Meestal zwerf ik rond op straat, zoek vrienden op of loop gewoon wat rond.

*Toms pov*
Onder het spelen had ik gemerkt dat haar mond steeds verder opkrulde. Het gaf me energie om nog beter te spelen. Zij is echt de eerste die, volgens mij dan, vertrouwen in onze muziek heeft. Zelfs mam kijkt vertwijfeld als we haar vertellen dat we dit voor de rest van ons leven willen doen. Net nadat Nicky weg was, kwam ze thuis. We hebben haar niets verteld. Eigenlijk schaam ik me er een beetje voor. Ik bedoel, we hebben nooit geheimen voor haar. En Nicky is het verzwijgen toch niet waard. Naja. Het zal allemaal wel goed komen.
De volgende dag fiets ik met Bill naar school. Als we daar aankomen, is Nicky er al. En zo te zien heeft ze een miezerig klein meningsverschil met één of andere jongen. dat is Dave. Had ze gister al mot mee. Legt Bill me uit. Een kring vormt zich om hun heen. Bill en ik zetten onze fietsen in de rekken en blijven op een afstandje kijken. wanneer ga je nou eens inzien dat je me niets doet! hoor ik Nicky roepen. wanneer ga jij nou eens stoppen met zo ontiegelijk irritant te zijn! krijgt ze terug. De schoolbel onderbreekt het geruzie en doet de kring uiteen vallen. Met een gezicht op onweer stampt Nicky aan ons voorbij. Ik geloof dat we nu maar even niets tegen haar moeten zeggen.

Reageer (1)

  • JonnaxGustav

    Oee Spannend:D

    Snel verder meis,,!

    Xxx(flower)

    1 decennium geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen