First day, new people

De eerste dag school, wauw je bent nu alweer een vierdeklasser!
In te trein zit je weer bij je vertrouwde vriendinnen, Angelique en Katja. De treinreis duurt lang maar na al die uren lang voortdurend kletsen zijn jullie alsnog niet over de zomer uitgepraat. Nouja, denk je, het duurt weer een jaar, dus we hebben alle tijd om over de zomer te praten.
Je loopt naar de koetsen, maar je realiseert je dat je je jas in de zweinsteinexpres hebt laten liggen en belsuit nog snel even terug te lopen, want in je zak van je jas zit je toverstok! 'Ga maar vast, ik zie jullie bij het eten..' Roep je naar Angelique en Katja. Ze knikken en stappen in een koets.
Je vindt je jas, en loopt naar de koetsen. Oh shit, dat is de laatste! Je rent er keihard heen maar hij vertrekt al. Je hoort een jongen een spreuk zeggen en de koets staat stil, 'stap in' zegt een jongen met een lieve glimlach. "dankje!', zeg ik, nog hijgend. Hij heft de bezwering op en de koets rijdt naar het kasteel. 'Ik ben Angela.. Mag ik vragen wie mijn redder is?' vraag ik met een knipoog, 'George Wemel, aangenaam kennis maken' lacht hij terug. In de rit naar het kasteel kletsen we vrolijk door, hij zit óók in Griffoendor, maar een jaar lager. Hmm, denk ik, hij was me nog nooit opgevallen.

Het is een superleuke jongen en we gaan tijdens het eten naast elkaar zitten, en ook die avond in de leerlingenkamer zijn we niet bij elkaar weg te slaan. Als Angelique en Katja komen vertellen dat ze naar bed gaan, en vragen of ik meega, kijk ik George eventjes aan en zeg dan: 'Nee, ik denk dat ik nog even hier blijf..' 'Prima' mompelen ze vermoeid en ze sjokken weg.
George kijkt me vreemd aan en zegt: 'Wil je niet met je vriendinnen bijkletsen?' 'Nou,' zeg ik terwijl ik voel dat ik rode blosjes op m'n wangen krijg, 'eh.. in de trein had ik óók al met ze gepraat..' 'Alsof dat genoeg is voor meiden!' roept hij. Lachend geef ik toe dat ik inderdaad nog lang niet klaar ben met bijkletsen, maar dat ik het met hem ook gezellig vindt. 'Mooi', zegt hij en hij neemt me mee naar de bank bij het haardvuur. Na uren lachen en praten leun ik tegen zijn schouder aan, hij en ik zijn inmiddels doodmoe. Het was een lange dag en het is inmiddels vast al laat. Ik kijk op de klok en schrik. 'Vier uur!' roep ik uit. Hij schrikt op, kijkt ook en mompeld simpelweg 'goh'. We besluiten dat we toch nog eventjes blijven, zo lekker bij het vuur. Ondertussen lig ik in zijn beschermende, gespierde armen en denk bij mezelf: Goede manier om het schooljaar te beginnen!