Poor Girl

Al die tijd hadden ik en Bella roerloos blijven staan. Maar toen iedereen behalve Aro verdwenen was ontdooiden we weer. ‘Zo dames...’ Begon Aro en hij ging zitten in een soort zwarte troon bezet met goeden krullen uit de barok stijl. ‘Vertel me nu de reden van jullie bezoek.’
Zonder op Bella te wachten begon ik te praten. Uiteraard vertelde ik niets over Renesmee, wat Bella me in dank afnam zo te zien aan haar blik.
Toen ik klaar was bleef Aro in de verte staren. We wachtten geduldig af. Toen wende Aro zijn blik af van de “verte” . ‘Dank je voor het verhaal mijn dierbare kinderen. Maar wat kunnen wij daar aan doen?’ Ik beet op mijn lip. Misschien zou het moeilijker zijn dan ik dacht. ‘Maar... Ze maken de hele tijd mensen af... Uit wraak...’
Aro kuchte even. Toen vloog de deur open en er kwamen 2 mensen de grote marmeren zaal binnen. Degene die voorop liep was Jane. Achter haar liep een meisje met bruin- rood haar. Ze leek heel bang. ‘Dank je Jane, goed werk lieverd.’ Jane spinde gevleid en draaide zich om naar het meisje. ‘Zorg dat alles weer blinkt!’ Blafte ze.
Geschrokken wierp het meisje zich op de grond en begon als een bezetene te schrobben.

Reactiesss?