02. calendar made of yesterdays

You talk about the way things were,
But I can't hear what you're saying.
A time when life was not this hard,
Blessed by the innocence.
'Birkett, Aurora.' Mijn naam werd als één van de eerste genoemd. De andere eerstejaars leken het liefst ergens anders te willen zijn, maar ik stapte trots vooruit en ging op het krukje zitten. Ik rechtte mijn rug en keek de zaal in terwijl McGonagall de Sorteerhoed op mijn wilde rode krullen plaatste. 'Ah! We hebben hier een wildebras!' Een paar mensen begonnen te lachen bij deze uitspraak van de hoed, maar ik liet me niet intimideren. 'Erg standvastig ook.. jij geeft niet op voordat je krijgt wat je wilt, of niet soms? Ik zie dat je je niet snel laat kisten..' De hoed pauzeerde even voor het dramatische effect. 'Gryffindor!' Er klonk luid applaus en ik liep met een glimlach naar één van de vier tafels. Voordat ik ging zitten, wierp ik een blik op de tafel van Slytherin.
-
'Kijk, kijk, als we daar Aurora niet hebben.' Draco lachte terwijl hij mijn naam uitsprak, alsof hij het hilarisch vond. 'Of heb je liever dat ik je Ginger noem?' Hij vouwde zijn armen over elkaar en grijnsde zelfvoldaan. 'Eigenlijk,' zei ik, 'heet ik Rory.' Draco en ik staarden elkaar even aan. 'Niet zo brutaal,' siste hij uiteindelijk. Ik trok mijn wenkbrauw op als wijze van antwoord. Vanuit mijn ooghoeken zag ik dat Harry Potter (die op het eerste gezicht heel bijzonder leek, maar eigenlijk niet zoveel voorstelde) en zijn vrienden het uitgebreid over ons hadden. 'Kan je het zien?' snauwde ik terwijl ik in hun richting keek. Toen ik mijn aandacht weer op Draco richtte, zag ik dat hij me verbaasd aankeek. 'Wat?' Hij zei niets, grijnsde alleen maar. Ik opende mijn mond om nog iets tegen hem te zeggen, maar op dat moment zwaaide de deur van het lokaal open en ging ik mijn eerste les Toverdranken tegemoet.
-
'Ik heb je verkeerd ingeschat, Ginger,' zei Draco een paar dagen later, toen ik hem tegenkwam op weg naar de Grote Zaal. Ik liep in mijn eentje, tenminste, tot nu. Ik keek op van de grond en zag hem glimlachen. Toen hij door had dat ik keek, vervaagde die glimlach. 'Hoe bedoel je?' vroeg ik en keek hem vragend aan. 'Als jij Potter ook haat, kan je nooit zo slecht zijn.' Ik rolde met mijn ogen. 'Ik háát Harry niet, ik mag hem gewoon niet.'
'Dat komt op hetzelfde neer.'
'Ik mag jou ook niet.' Ik streek een pluk haar achter mijn oor, dat niet bleef zitten en weer voor mijn gezicht viel. Toen Draco niet met een gevat antwoord op de proppen kwam, keek ik naast me en zag dat hij verdwenen was. Ik keek om me heen, maar hij was nergens te bekennen. Ik bleef nog een paar tellen staan, maar begon toen naar de Grote Zaal te rennen.
Reageer (1)
volgens mij ben je al iets ouder dan de gemiddelde schrijfster hier op quizlet (zoals ikzelf dus); je schrijfstijl is vloeiend, harmonieus en gevat, kortom: ik lees jou graag
1 decennium geleden