I'm just a kid and my live is a nightmare [TH] -17-

Je ging mee de trap af en volgde je vader naar de woonkamer.Je vader ging naast je moeder in de zetel zitten terwijl jij aan de deuropening bleef staan.
moeder:ga toch even zitten liefje.
Je zuchtte even en ging zitten op de zetel tegenover die waar je ouders inzaten.
jij:waarom wilden jullie me spreken?
moeder:over die jongens van gisteren.
Meteen was je humeur weer verpest,waarom lieten ze je niet gewoon zelf kiezen?Je keek je ouders aan.
Vader:we zijn er nog niet helemaal uit,wie er het beste voor jou is.
Je keek je ouders opgelucht aan.
moeder:maar...
jep daar hadden we die maar weer,hoe kon het ook anders met zo'n ouders.
moeder:maar daarom hebben we besloten dat we een paar jongens terug laten komen.
jij*ongeïnteresseert*:wie?
vader:Jason,Matthew en Phillip.
Je knikte even.
jij:nog iets?
vader:nee dat was het.
jij:mag ik dan nu naar m'n kamer gaan?
moeder:tuurlijk liefje.
Je stond recht en liep zo snel mogelijk de woonkamer uit.Hoe kunnen ze? Je dacht even na, wie waren die jongens ook alweer. De naam Jason kwam je het bekendste voor,ow ja nu weet je het weer.Dat was die ene met een bloedneus. Ik moet Jens daar altijd nog voor bedanken. Maar wie waren die andere 2 ook alweer. Achja dat zou je dan wel zien.Als je 18 bent kan je toch doen wat je wilt.Al moet je verhuizen om dit te doen stoppen,je zou het niet opgeven. Je was zo in gedachten verzonken dat je zelfs Mia niet tegen je hoorde zeuren en gewoon doorstapte naar je kamer.Wat je net wist was dat ze je volgde en toen je achter je de deur dichtsmakte hoorde je een harde gil waardoor je uit je gedachten schoot.Je deed de deur terug open en zag Mia met haar handen voor haar gezicht.Ow nee,dit gaat problemen geven. Je zag het bloed over haar vingers lopen.