New on Hogwarts? (6)

Tijdsprong; 30 augustus

Boyd P.O.V

Eindelijk! 30 augustus! Jullie komen bijna aan op Zweinstein. Jullie hadden de boeken die jullie hadden gekocht als goed doorgekeken, en op sommige dingen die jullie niet snapten nog wat verder geblokt. Nu was inmiddels alles duidelijk, en kende je bijna alle spreuken die hierin stonden uit je hoofd. Je stak je toverstaf in je achterzak. Je ging naar Kevin, om wat te gaan spelen. Zal hij vast leuk vinden, dacht je. Je belde aan de deur bij Kevin. “RING!! DING!! DING!!” deed de bel. Na een paar seconde ging de deur open. Kevin was het die de deur open deed.

Zoals altijd leidde hij jou weer naar boven, naar zijn kamer. Het was weer een zwijnenstal, wanneer leert die gast zijn kamer nu eens opruimen? Nouja, nu maakte het niet veel uit. Je stapte over alle hoopjes kleren die over de kamer verspreid waren en ging op Kevins bed zitten. “Ik heb echt super veel zin om naar Zweinstein te gaan man!” zei je. “Ik ook! Maar we moeten nog wel even wachten, want dat is pas over een dag dat we bij Zweinstein aankomen. Maar ik heb er ook heel veel zin in!” De rest van de middag was niet heel bijzonder, we hebben wat buiten gespeeld, televisie gekeken en op Wikipedia wat spreuken opgezocht die nog van pas konden komen voor als we op Zweinstein wat vijanden kregen, zoals Harry met Draco Malfidus.

Die nacht droomde je redelijk slecht. Je droomde dat het helemaal fout ging, dat de trein zou verongelukken en iedereen zou omkomen. Dat op Zweinstein niemand meer was en dat de school gesloten zou worden. Dat Hij-Die-Niet-Genoemd-Mag-Worden terug was gekeerd en de wereld had overgenomen. Maar je wist toch dat deze dromen niet waar konden zijn, want dat is nog nooit gebeurd in de geschiedenis van heel Zweinstein, en dat is dan toch best lang!

De volgende dag, 31 augustus, was het zover. Je ging naar Zweinstein! Je stond samen met Kevin op het perron. Je moest zoeken naar Perron 9 ¾ maar je wist nu wel waar die was, aangezien je het Harry Potter avontuur goed had gevolgd. Het enige wat je hoeft te doen is door de muur lopen die Perron 9 en 10 van elkaar scheidt. Dan kwam je bij Perron 9 ¾, maar je moest er wel voor zorgen dat je niet gezien werd door langslopende Dreuzels. Dat was best moeilijk op het grootste perron van Londen! “Zullen we?” riep Kevin je uit je gepeins. “Oké” riep je terug en met een grote vaart ging je door de muur heen. Het leek heel lang te duren, maar uiteindelijk zag je je einddoel: Perron 9 ¾. En natuurlijk de mooie roodglimmende Zweinstein Express.

Je stapte in, en ging in een van de laatste lege kamertjes zitten. Hup, koffers op de railing boven de zittingen. “Ik ben echt benieuwd hoe Zweinstein er uit zal zien!” zei je. “Ja, ik ook. Maar dan moeten we toch nog maar even wachten, want we zijn er nog lang niet!” Ze keken op hun horloges. Tien voor elf. Nog 10 minuutjes en de trein zou vertrekken. Jippie! Je keek even naar Apple (jou uil) en naar Rocky (Kevins uil) en keek of ze nog genoeg te eten hadden voor de reis naar Zweinstein. Je gaf Apple toch nog een appel en Kevin gaf Rocky wat haver. Er werd op de deur geklopt. “Hoi jongens, kan ik er bij komen? Het is heel druk en hier is nog genoeg plaats.” Niet dat ze op antwoord wachtte hoor, want ze plantte zich op de bank tegenover die van Kevin en jou. Ze leek je opzich best aardig, maar ze was klein! Ongeveer een kop kleiner als jou. Maar ze had wel mooi, halflang zwart haar met een vol rood elastiekje erin.

“Oja, ik heb me nog niet voorgesteld. Ik ben Iris, en ik kom dit jaar voor het eerst op Zweinstein. Wie zijn jullie eigenlijk?” Ik nam het woord maar, aangezien ik niet verwachtte dat Kevin dat zou doen. “Oké, ik ben Boyd en mijn vriend hier naast me is Kevin. Wij zijn dit jaar ook voor het eerst op Zweinstein.” Verder was er eigenlijk niet zo veel bijzonders. De trein stond op het punt te vertrekken.

Reacties?