I'm just a kid and my live is a nightmare [TH] -13-

Toen je opkeek zag je opeens een hand voor je. Je pakte zijn hand aan hij trok je recht.
jij:dankje.
Je zag de jongen glimlachen.Wauw wat een mooie glimlach dacht je.Nu je hem zowat bekeek was hij best knap en dat was dan nog maar zachtjes uitgedrukt.
jongen:ehm sorry van die botsing.
jij:geeft niet,ik had beter moeten opletten.
Je zag de jongen weer glimlachen en je had zo het gevoel dat jij dat ook deed.
jongen:ik ben Bill.
jij:Kira.
Bill:gaat het wel met je?
jij:ehm ja gaat wel,hoezo?
Bill:omdat ik zie dat je hebt gehuild.
Je keek Bill verbaast aan en pakte een spiegeltje uit je handtas.Je keek erin en zag inderdaad dat je had gehuild.Je had het zelf niet eens doorgehad.Je stak het spiegeltje terug weg.
jij:nou ja,het kon beter met me.
Bill:hoezo?wat is er gebeurd?
Je wist niet waarom,maar om de een of andere manier kon je hem echt vertrouwen.
Bill:als je het niet wilt vertellen moet het niet zenne.
Bill pov:Na nog een tijdje babbelen moest ze jammer genoeg weg.Ze had gezegd dat ze naar huis moest.Gelukkig had ze wel haar nummer aan je gegeven.Je stond haar nog een beetje na te kijken tot ze uit zicht was.Wat was ze toch mooi.Ach ja waarschijnlijk had ze toch al een vriendje.Ze zag me waarschijnlijk enkel als een vriend aan.Wow Bill stop met zo te denken, je kent haar nog maar net. Toen je bij je thuis aankwam,deed je je jas en schoenen uit en ging meteen naar boven toe.Toen je bovenkwam, stapte je meteen door naar je slaapkamer en deed de deur achter je dicht. Je luisterde naar een beetje muziek, maar bleef maar denken aan Kira.Je vroeg je nog steeds af waarom ze gehuild had.
Kira pov:Toen je thuis aankwam,zag je dat het al half één was.Je deed stil de deur achter je dicht en wou stilletjes naar boven gaan,maar je schrok van iets.En dat iets heette je moeder.
moeder:waar heb je in godsnaam gezeten!
jij:ergens.
Je zag je moeder echt heel kwaad worden.Fijn dat er ook nog bij.Eerst ruzie met je pa en nu ook nog met je ma.
moeder:ga je nog zeggen waar je zat!
jij:gewoon wat op straat wandelen.
Je zag je moeder's gezicht ineens van kwaad naar bezorgd gaan.
moeder:er is toch niks ergs gebeurd he.
Je had bijna gezegd:nee hoor heb alleen een hele leuke jongen leren kennen,voor de rest is er niks interessants gebeurd. Maar je besloot maar om dat maar beter niet te zeggen.
jij:er is echt niks gebeurd hoor,gewoon wat gewandeld meer niet.
moeder:oké dan,ga maar naar je kamer toe,ik zal het je vader wel vertellen.
Voor het eerst sinds dagen keek je je moeder terug blij aan en ging daarna naar boven.Je kleedde je om,plofte op je bed neer en viel nadat je het licht had uitgedaan als een blok inslaap.