I'm just a kid and my live is a nightmare [TH] -12-

Toen je bovenkwam,stapte je naar de kamer van Jens toe en wou de deur opendoen alleen ging die niet open.
Jij:Jens?
Jens:ja?
jij:doe die deur open.
Jens:gaat niet,pap heeft de deur op slot gedaan.
Jij:daarom kwam je dus niet terug.wacht even dan zoek ik de sleutel wel even.
Je wachtte niet meer op een antwoord van Jens en ging meteen naar de slaapkamer van je ouders.Je deed de deur achter je dicht en begon met het zoeken naar de sleutel.Na zo’n kwartier had je de sleutel eindelijk gevonden in het nachtkastje.Je deed de deur van de slaapkamer weer open en sloot die achter je.Je stapte terug naar de kamerdeur van Jens toe. Jij:ik heb hem.
Je deed de deur open en ging naar binnen.
Jens:dankje.
jij:graag gedaan.
Jens:en hoe ging het?
jij:wat denk je.
Jens:sorry.
jij:jij kan daar niets aan doen,het is allemaal mam en pap’s schuld.
Jens:maar ik had je beter moeten helpen.
Je ging zitten op Jens zijn bed.
jij:je kent mam en pap.Die geven dit echt niet op zenne.
Jullie zaten nog een tijdje over vanalles te babbelen.
vader:hoe komt die deur open?
Jens:door de sleutel duh.
Je zag je vader Jens terug boos aankijken.
jij:omdat ik de sleutel heb gevonden en de deur heb opengedaan.
vader:waarom dat hij heeft arrest.
jij:omdat ik met hem moet praten.
vader:dat kan ook met ons en nu zijn kamer uit.jij:nee want jullie begrijpen mij niet.
Je zag Jens je aankijken met een blik dat je moest stoppen.Je zuchtte diep.
jij:goed ik ga al.
Je stond recht van het bed en liep boos Jens zijn kamer uit.Je ging naar je kamer en liet die met een knal dichtvallen.Je deed je zwarte all stars aan en je jas.Je pakte ook nog een handtas en deed daar een paar spulletjes in.Je deed daarna de deur terug open en smeet die weer met een knal dicht.Je stapte kwaad de trappen af.Je moest hier weg en wel nu.Je werd hier echt zot.Je deed de voordeur open en zag dat het bloed er al af was gekuist.Je deed de deur achter je dicht en stapte van het terrein af.Even weg van hier.Je stond in een bushokje omdat het was aan het regenen.Nu kon je tenminste even nadenken zonder dat iemand je stoorde.Eigenlijk nu je zo nadacht,dit had je al veel eerder moeten doen.Tuurlijk ging je wel terug naar huis gaan,je wou alleen nu even gerust zijn.Er zeker van zijn dat je even zonder je ouders zat.Want in de tuin of in de stal konden ze je toch meteen vinden.Toen de regen was opgehouden,stapte je weer verder.Je stapte juist een andere straat in toen je tegen iemand anders botste waardoor je viel recht in een plas.