I've got a secret, it's time for me to tell it; i'm in love with Rupert Grint 10

Er was niemand om je heen, je wou niemand zien. Niet één iemand kon een lach op je gezicht toveren. Niemand. Harry en Ron waren je vrienden niet meer, je stootte iedereen af omdat je niks anders deed dan boos kijken. Niemand vond je dan ook nog aardig.
Het was kerstavond. 1ste kerstdag. Overal waar je keek zag je verliefde stelletjes elkaars hand vast houden. Je walgde. 'Gadverdamme! Al dat kleffe gedoe!' liefde was iets wat niet meer bestond, volgens jou dan. Sinds Harry je had verlaten, was er nooit meer zo iemand als hij gekomen, en had je liefde nooit meer aangekeken.

Je stond in je kerstjurk in de eetzaal. Mensen keken je niet aan, zoals gewoonlijk. Je ging zien op je vaste plaats; Precies aan het einde van de grote lange tafel van Griffoendor waar niemand je aandacht schonk.
Je schepte eten op, en begon te eten. Toen gebeurde er iets raars, Harry keek naar je. Sinds WEKEN keek hij naar je.
Je keek hem aan, het warme gevoel van vroeger, vóór je eindeloze depressie, kwam eindelijk terug. en het voelde GE-WEL-DIG!
Het diner was klaar, het kerstbal zou dus beginnen.

De muziek startte; je keek toe hoe mensen stonden te dansen samen. Niemand keek naar je, niemand kon het iets schelen.
Toen je je had verdiept in Ginny's schoenen, kwam er iemand naast je zitten. Je draaide je om, en keek in 2 groene ogen. Bruin of bijna zwart haar, en een rond brilletje; Harry Potter. 'Hallo...' zei hij zachtjes, zodat hij je hart sneller liet kloppen. 'hallo?' zei je verdwaast terug 'hoe gaat het?' waaaaat? na ongeveer 6maanden praatte Harry weer tegen je! ö
'mwaah. metjou?' zei je
'slecht...'
'wat is er?' Diep van binnen wist je het wel..
Harry kwam dichterbij je zitten
'Carmen, Ik weet niet wat het is. Maar ik mis je zo erg. Ik mis je oude jij. Hoe je was. Het spijt me zo van wat ik je heb aangedaan'. Dit geloofde je niet.
'Harry, het is mijn schuld! ik had moeten begrijpen dat je voor je beste vriend koos inplaats van voor mij..'
Je ging dichterbij hem zitten.
hij kwam nog dichterbij
'ron voelt niks meer voor je..' fluisterde hij zachtjes in je oor
'en jij?'
'ik vroeg me steeds af; wanneer stopt het? maar het stopt niet, Car. Ikhouvanjou'
Meer hoefde je niet te horen. Je pakte zijn hand en zoende hem.

REACTION.