Going to Tree Hill’s high school [Lukas Scott lovestory] 51

Kelly pov:
De volgende dag voelde je jou een zombie toen je opstond. Je had de hele nacht wakker gelegen maar was de laatste uurtjes blijkbaar toch nog in slaap gevallen. Jake: “Jij ziet er slecht uit.” Jij “Dankje.” Je ging met een plof aan de tafel zitten en je tante keek je raar aan. Tante: “Wat is er mis lieverd?” Jij: “We gaan mijn piano ophalen.” Nonkel: “Moet je daar niet blij voor zijn?” Jij: “Jawel maar wat als mijn vader er is?” Nonkel: “Hij kan je niks doen, moet ik anders meegaan?” Jij: “Nee, Jake gaat mee.” Je nonkel knikte en jullie aten daarna in stilte verder. Na het eten, deed je met Jake samen de was en gaf Jake, Jenny nog haar papfles. Jake: “Kom dan gaan we.” Je bleef echter zitten en Jake kwam naar je toe. Jake: “Des te sneller je er vanaf bent.” Je zuchtte en stond recht. Je deed je all stars aan en je jas en volgde Jake naar de auto van je nonkel die jullie mochten gebruiken. Het was een busje en dus handiger om je piano te kunnen vervoeren. Jullie kwamen aan bij jou huis en zagen geen auto op de oprit staan. Jij: “Ik denk dat hij er niet is.” Jake: “Dat is goed.” Hij stapte uit en je volgde zijn voorbeeld dan maar. Je ging naar het huis toe en deed de deur open. Binnen was het best een ravage en zag je veel flessen lege drank staan. Jake: “Kom pak snel je laatste spullen dan zorg ik voor de piano. Je knikte en liep naar boven toe. Je pakte de laatste spullen van uit je kamer in en ging met de tas naar beneden. Daarna ging je naar Jake toe die in de woonkamer stond. Jake: “Ehm misschien hebben we een probleem.” Jij: “Hoezo?” Jake: “Wel ik weet niet of we hem met zijn tweeën wel krijgen opgetild.” Je liep naar de piano toe en ging langs een kant staan. Jij: “We kunnen proberen.” Jullie telden af en tilden daarna de piano op. Jullie kregen hem lichtjes van de grond maar dat was voldoende om hem een paar meter verder te zetten al. Na een tijdje hadden jullie de piano eindelijk buiten gekregen en waren jullie aan het klungelen om hem in het busje te krijgen. Jij: “Oké even een pauze.” Je zette de piano neer en ging naar binnen om je ingepakte tas te nemen en in je auto te plaatsen. Na 5 minuten besloten jullie om het nog eens te proberen en je juichte toen het eindelijk was gelukt. Je stapte terug het busje uit en zag op dat moment een auto voor het huis stoppen. De auto van je vader.