Chapter 75

Harry Styles POV.

Plotseling worden alle ogen in de kamer op ons twee gericht. Naast me voel ik Niall verstijven. Zijn ogen, die eerst op mij waren gericht, draaien naar de grond toe en hij bijt zachtjes op zijn onderlip. Stilte sluipt het gezelschap binnen terwijl iedereen Niall nogsteeds aandachtig in zich opneemt.
'Harry, kunnen we eventjes met je praten? Onder vier ogen?' vraagt mijn vader. Zijn stem trilte van ingehoude woede, misschien van verdriet dat zijn zoon op jongens valt. Hij weet dat ik hierdoor veroordeeld zal worden, dat mensen nu anders naar me zullen kijken. Hij zal anders naar me kijken, maar dat maakt me niets uit zolang Niall aan mijn zijde staat. Uit hem put ik de kracht om het te vertellen. Heel eventjes zuig ik op mijn onderlip, terwijl Niall een kneepje geeft in mijn hand en me bemoedigend knikt. Een zucht ontsnapt er uit mijn mond wanneer ik gedwongen ben met mijn ouders mee te lopen naar buiten en zo dan Niall los te laten. Nog eenmaal kijk ik achterom naar hem, en zie een waterig glimlachje op zijn gezicht. Het is duidelijk dat hij zich niet op z'n gemak voelt, en daar heeft hij alle recht toe.
Mijn vader slaat de achterdeur hard dicht wanneer ook ik eenmaal buiten sta.
'Godverdomme, Harry! Wat flik je me nou dan? Ben je ook zo'n klote flikker?' schreeuwt m'n vader, maar ik deins niet terug voor zijn woede uitbarsting. Ergens had ik dit kunnen zien aankomen, toch? Mijn vader heeft een grote afkeur ontwikkeld voor homo's. Mijn moeder legt haar hand angstig op de bovenarm van haar man, maar die lijkt haar kompleet te negeren.
'Ik was altijd verdomd trots op jou, Harry! Maar dit stelt mij echt teleur! Ik hoef geen zoon die naar homo-feestjes gaat, of een vent aflebbert!' gaat mijn vader verder, maar nogsteeds geef ik geen kick.
'Hoe kan ik nou bepalen wie ik leuk vindt?' vraag ik geïrriteerd, terwijl ik mijn handen in mijn zakken stop.
'PRAAT NIET ZO TEGEN MIJ!' schreeuwt hij, waarbij zijn gezicht rood aanloopt van woede en irritatie. Voordat mijn moeder ook maar één hand uit kan steken heeft mijn vader zijn vuist al opgehesen en komt die fel neer op mijn rechter oog. Met een smak val ik achterover op de stenen en schiet mijn hand automatisch naar de zere plek. Het duizelt voor mijn ogen, sterretjes verblinden mijn veld maar ik kan nog net zien hoe mijn vader mijn spullen naar buiten smijt, samen met die van Niall en Niall zelf.