2 $ my first day of school.

Heel de nacht, heb ik zitten janken, het nieuwe huis leek dan wel erg op ons oude, maar ik voelde me miserabel. Skye sms-de me heel de tijd, maar dat vond ik erg leuk. Ik kon geen slaap vatten, ik bleef maar huilen, en mijn moeder staarde levenloos door het raam.

De volgende morgen.

Ik klikte de wekker uit die schril piepte, mijn ogen voelde pijnlijk aan. Ik deed mijn haar tegoei, en trok mijn lievelings blouse aan en een simpele skinny jeans, en roze allstars. Ik at een appel en fietste met tegenzin naar school. Ik stapte van mij fiets af en staarde naar het grote witte gebouw, en de zuivere weide speelplaats, iedereen zag er zo mooi uit, en rijk, en slim, waardoor ik me klein voelde. Al meteen wierp iedereen schattende blikken op me, bang liep ik weg, ergens achteraan stond een bos, waar een groepje mensen steeds maar zaten te lachen. Ik ging op een bankje zitten tussen 2 bomen, en ik wist, dat ik hier vaker zou zijn. Plots hoorde ik klakkende laarshakken op de grond.
'Wat doe jij hier?' Vroeg een van de meisjes, het leek alsof ze elk moment in het lachen uit kon barsten.
'Ik denk.. dat ik hier zit' Zei ik sarcastisch. Foute zet.
Toen ik op wou staan om weg te lopen duwde het meisje me hard tegen de grond, ze kakelde, of lachte, in haar geval.
'Paige! Laat het! Dat hoeft niet!' Hoorde ik een jongen roepen.
Ik voelde woede oplaaien, ik kreeg alweer, een van mijn woede-uitbarstingen, ik gilde als een gestoorde en rende weg, nog steeds uitroepend van woede. Ik liep naar het toilet en spoelde mijn gezicht af.
'Dat gaat niet goed,' Siste ik tegen mezelf. 'verknal het nu niet.'
De bel ging en ik ging een de rij staan, tot mijn afschuw zag ik dat ik in dezelfde klas zat als die ene Paige. Ik voelde dat iemand me aankeek, en ik draaide me om, het was die jongen, die mij probeerde te verdedigen, en tot mijn ongeloof, zag ik, dat het Justin Bieber was.