Deel 233

Relinde Pov.

Nog een kwartier en dan moet Lies naar het altaar lopen! Ze ziet er prachtig uit. Haar haar zit opgestoken met een mooie witte klip en haar make up zit perfect. De visagiste heeft goed werk geleverd. Ook Gaby en ik zien er goed uit, precies goed voor deze gebeurtenis. Lies ijsbeert heel wat af. 'Als alles nou maar goed komt.. Hebben we de ringen?' Dat is al de zoveelste keer dat ze dat vraagt. Opnieuw knikken we. 'Is Kevin al klaar?' We slaken een zucht. 'Hoe vaak moet je er nog door heen gaan? Alles is geregeld! Je gaat zodadelijk naar Kevin en verklaart hem je eeuwige liefde. En hij jou. Dus geen gezeur meer!' Gaby schudt haar door elkaar. Ze knikt en kalmeert zichzelf een beetje. 'Houden we echt wel genoeg van elkaar? Zijn we niet wat te jong? Straks loopt alles fout af!' Gaby loopt zuchtend de kamer uit en ik doe precies hetzelfde. 'Oke oke! Ik stop al. Ik ben gewoon zo zenuwachtig.' Ik kijk op de klok die aan de muur hangt. 'Het is zover, Lies! Op naar het altaar jij!'

Lies Pov.

De deur gaat open en ik loop de zaal rustig binnen, met Relinde en Gaby achter me aan. Honderden gezichten prikken in mijn rug als ik het altaar op loop en Kevin's hand vastpak. We draaien ons naar de pastoor. Hij vertelt een heel verhaal over eeuwige liefde die iedereen wel kent. 'Geloftes.' Klinkt er door de zaal. 'Ja, ik wil!' Zeg ik al voor hij de hele zin heeft af kunnen maken. Kevin straalt. 'Ja, heel graag.' Zegt hij als de pastoor zijn zin wel heeft geindigd. 'Dan mag u nu de bruid zoenen.' Kevin stapt naar voren en neemt me in zijn armen. Hij buigt zich naar voren en zijn fijne lippen komen op mijn lippen terecht. Alles is goed zo. Ik ben Lies Jonas, mevrouw Kevin Jonas! Ik sla mijn armen ook om hem heen en zoen hem hard terug. De hele zaal joelt en klapt. Kevin laat me los. 'Dan is nu het moment gekomen. Je bent helemaal voor mij.' Ik knik verlegen. De bruidsmeisjes komen aanlopen met de ringen. Ik pak Kevin's ring van zijn vinger af en schuift de trouwring op dezelfde plek. Hij schuift daarna ook bij mij een ring om m'n vinger. De ringen zijn om onze vingers! Nu weet iedereen dat hij van mij is en blijft! Joe komt met een mooie ketting onze kant op en schuift Kevin's purityring er aan. Kevin hangt het om zijn eigen nek. We sluiten dit gedeelte af en dan is het tijd voor de cadeau's. Ik ga achter de tafel staan, waarachter ook Kevin hoort te staan. Tot mijn verbazing staat Kevin voor me, aan de andere kant van de tafel. 'Mag ik de eerste zijn met een cadeau?' Ik knik verbaasd. Hij haalt een prachtige rode roos te voorschijn. 'Kevin.. Dat had je niet hoeven doen. Ik weet zo toch al dat je van me houd?' Hij knikt en pakt mijn hand vast. 'Weet je nog toen je bij ons aan de deur kwam? Je bracht een rode roos mee, en ik kon het niet laten je te zoenen. Deze bloem is precies hetzelfde als die van toen. Even perfect.' Hij zoent me een keer. 'Dat is zo romantisch, Kevin.. Dat je dat nog weet!' 'Dat was de eerste keer dat ik zoveel om een rode roos gaf.' Hij bloost en kijkt me schattig aan. 'Ik houd gewoon zoveel van je.' Zegt hij terwijl hij me nog liever aan kijkt. 'Ik houd meer van jou.' Ik pak zijn hand en trek hem naar de andere kant van de tafel. Een hele lading cadeau's krijgen we binnen, geen was zo bijzonder als de rode roos van Kevin. Die was gewoon zo speciaal.

Relinde Pov. [again]

Wauw. Joe ziet er echt geweldig goed uit in dat pak! Die zou hij op zijn eigen bruiloft moeten dragen. Zijn eigen bruiloft, wie zou zijn bruid zijn? Natuurlijk hoop ik wel op iemand, maar ikzelf ga het toch niet worden. Hij heeft ook niet gereageerd op wat ik in dat vliegtuig zei, dat ik van hem houd. Dat zegt toch genoeg? Hij voelt niets meer voor mij dan vrienden. 'De beste' zoals hij dat zo lief zei. Ik zwijmel weg bij de gedachte aan Joe's lippen. Ze zijn gewoon zo perfect. Wat zou het geweldig zijn als ik die nog eens zou mogen proeven.. 'Lekker weg aan het dromen bij de gedachte aan Joe, zie ik.' Nick komt lachend bij me staan. 'H-hoezo denk je dat?' 'Hmm. eens kijken, een vage blije en dromerige blik, met de gedachten helemaal ergens anders en een Joe die in pak rondloopt.' Hij kijkt me nog altijd grijnzend aan. Ik begin zachtjes te blozen. Een arm komt om me heen. 'He jongens! Beetje fun hier?' Joe komt er bij. Ik kijk gauw de andere kant op, op zoek naar Gaby waar ik heen zou kunnen gaan om dit te ontlopen. 'Relinde was net een leuk verhaaltje aan het vertellen.' Zegt Nick. Ik geef hem een dodelijke blik. 'Nee, hoor Nick. Ik was net klaar. Als je me nu wilt excuseren.' Ik wring me door de mensen, op zoek naar Gaby of Lies en Kevin. 'Mag ik het verhaal ook horen?' Joe zijn stem klinkt in mijn oor. Oh nee. 'Ehm.. Het was niet belangrijk.' Opnieuw loop ik weg. 'Maar ik wil het graag horen!' Joe komt voor me staan. 'Nee, dat wil je niet. Geloof me.' Ik probeer weer weg te lopen maar Joe houdt me vast. 'Waarom ontloop je me nou! Ik dacht dat we weer vrienden waren?' Ik kijk hem aan. 'Joe, ik kan dit niet. Echt, laat me met rust.' Ik loop weer weg, dit keer houdt niemand me tegen. Joe kijkt me teleurgesteld na.