The Element of Surprise

Wil je weten wie ik ben? Let dan goed op. Je kent me wel, zoals iedereen mij kent. Niet van naam, niet van gezicht, maar dat is ook niet nodig. Ik ben elke naam en elk gezicht. Ik ben overal. Ik ben voor eeuwig. Ik ben een zwerver. Dan weer hier, dan weer daar.

Een hoofdstuk opgedragen aan Nadezh.
Doorgaan bij de schrijfwedstrijd.
Een tien voor Duits voor het mondeling.

Ik ben er altijd als je me het minst verwacht. Ik duik naast je op en je draait je naar me om, ogen groot en mond half open. Ik maak geen geluid, dat doe jij. Je begrijpt het niet. Je gelooft het niet. Je schudt je hoofd, je lippen vormen een vraag. Hoe? Wat? Waarom? Wie? Wanneer? Ja? Nee? Echt?

Vijfenzestig mailtjes hebben na de vakantie.
Eenentwintig reacties hebben op één hoofdstuk.
Zes opspringende msn-kadertjes bij het inloggen.

Je duwt me weg zodra je het antwoord weet en ik ga op zoek naar de volgende. Druk, ik heb het altijd druk. Mensen stellen altijd maar vragen. Zonder vragen komen ze niet vooruit. Alles willen ze weten, alles. En weten ze het niet? Dan ontdekken ze het. Eureka! Daar ben ik weer.

Schouderlang haar dat staat bij het gezicht in de spiegel.
Winnen bij de schrijfwedstrijd.
Een tien voor Duits op het eindrapport.

Ogen groot, mond halfopen, duizend vragen, altijd weer. Zo gaat het, zo ging het, zo zal het blijven gaan. Ik ben voor eeuwig. Zonder mij denkt niemand meer, de wereld om ons heen blijft zonder vragen. Het wat, waarom, hoezo, bestaat niet zonder mij.
Weet je al wie ik ben?

Een mama die niet klaagt dat er teveel gecomputerd wordt.
Een oma die een nieuwe liefde heeft.
Een broer die zijn zusje een compliment geeft.

Vraag maar eens aan iemand wat er met mij is. Vraag maar eens wat ik ben. Ze zullen je aankijken met grote ogen, halfopen mond, een frons misschien. De vraag brandt al op hun lippen. En jij lacht en zegt: “Dat bedoel ik, dát is het!”

Een boom op een balkon.
Een mentorgesprek.
Een foto met vreemde benen.

Ik ben overal en nergens. Grenzen zijn niets voor mij, niets. Ik kruip onder je huid, door je oren en je ogen, en strek mijn benen in de jouwe. Ik ben jou, een deel van jou. Zonder mij zou jouw hoofd leeg zijn.

Een school afgebrand.
Een klas overgeslagen.
Een vriendin verhuisd.

Ik ben het die jouw tong beweegt als jij nieuwe klanken proeft, nieuwe smaken.
Ik ben het die jouw ogen draait als de onbekende wereld zich voor jou uitstrekt.
Ik ben het die jouw handen stuurt als jij nieuwe dingen ontdekt.
Ik ben deel van jou. Jij bent niet zonder mij. Raad eens wie ik ben?

Een zanger die van kapsel verandert.
Een gitarist die pianospeelt.
Een verhaal afgeschreven.

Ik ben er als je het niet verwacht.
Ik ben de geest der vooruitgang.
Ik ben de vraag van het antwoord.
Wie ben ik?