020

De volgende ochtend werd je wakker van licht dat in je ogen scheen. Je kneep je ogen toe en voelde een enorme warmte achter je. Je probeerde je om te draaien om te kijken wat zo warm was tot je zag dat er 2 armen om je heen lagen en je stevig vasthielden. Je voelde hoe je hart sneller ging en hoopte zo hard dat niemand dit kon horen. Je ging terug liggen en sloot je ogen. Je vond het fijn om zo te liggen. Je wou dat dit moment eeuwig kon duren maar helaas werd Jacob wakker en deed zijn armen van je af. Je voelde je eenzaam en verdrietig worden, ook al zat hij nog naast je. Toch voelde het als een soort afwijzing. Jacob: morgen Kira. Jij: hey. Jacob: kom dan kunnen we eten. Hij klom half over je en stond toen recht naast het bed. Je volgde Jacob en kwam uit in de keuken waar je ook Billy zag. Jullie aten in stilte en daarna was het helaas tijd om naar huis te gaan. Je wilde niet maar dat kon je moeilijk gaan zeggen. Jacob ging naar de garage toe en keek je even bedenkelijk aan. Jacob: durf je achterop de motor? Je had nog nooit op een motor gezeten. Je wilde het wel maar je ouders vonden het zo gevaarlijk. Jacob zag je twijfelen en ging voor je staan. Jacob: gaat het? Jij: ja ehm alleen heb ik nog nooit op een motor gezeten. Jacob keek je glimlachend aan. Jacob: bij mij ben je veilig. Je pakte de helm van Jacob aan en zette hem op.

Jacob pov:
Je wou het moment zo lang mogelijk uitstellen maar waarschijnlijk wou ze naar huis gaan. Je gaf haar de helm aan en ze zette die op. Je kon er niet aan doen maar ze zag er echt zo knap uit dat je aan het staren was. Je zag haar naar de grond kijken en voelde je wangen rood worden. Oeps, straks vond ze je nog raar. Je ging zitten op de motor en deed een teken dat ze achterop moest gaan zitten. Twijfelend ging ze zitten en hield je goed vast. Daarna reed je door. Onderweg rook je een rare lucht en je wist vrijwel zeker dat je in de gaten werd gehouden. Je begon nog sneller te rijden en stopte voor Charlie’s huis.