018

Bella pov:
Je had Kira al 10 keer gebeld. Waar was ze toch? Normaal kleefde ze vast aan haar gsm, zo veel was ze er mee bezig, maar nu nam ze maar niet op. Wat als er iets is gebeurd? Edward vertelde dat hij in het bos een bekende geur rook, maar van wie? In paniek belde je Jacob op. Maar deze nam ook niet op. Je drukte opnieuw op bellen en niet veel later hoorde je een bekende stem. jij: Jacob, zeg me alsjeblieft dat Kira bij jullie is! Ik kan haar niet bereiken en met al dat gedoe… Jacob: Kira is veilig bij mij. Je zuchtte opgelucht en schrok toen je iets achter je hoorde maar haalde opgelucht adem toen je zag dat het Edward was. jij: breng je Kira naar huis? Jacob: ze blijft vanavond bij mij, we gaan naar het kampvuur. jij: je gaat het haar zeggen? Jacob: dat is wel nodig. Je zuchtte even. jij: hoelang blijft ze? Jacob: ik breng haar morgen wel terug, geen zorgen. Je hoorde aan Jacob zijn stem dat hij geïrriteerd was. jij: oké dag Jacob. Je legde af en Edward keek je afwachtend aan. jij: Kira is bij Jacob en Jacob gaat vanavond alles vertellen aan haar. Edward keek een beetje moeilijk. jij: wat? Edward: wat als ze het door verteld? jij: doet ze niet. Edward: zeker van? jij: ja, ik ken Kira goed genoeg om te weten dat ze niet zo is. Edward keek je aan en knikte toen waarbij hij een lach op zijn gezicht kreeg.

Kira pov:
Na iets wat een eeuwigheid lijkt te duren, komt Jacob weer binnen. Leah: wat ben jij gaan doen? Jacob: bellen. Je hoorde de irritatie in zijn stem en zweeg maar. Je durfde niet echt iets te zeggen. Leah keek je voortdurend aan en die jongens waren zo gespierd dat je er de rillingen van kreeg. Jacob ging naast je zitten en toen kwam Emily aanzetten met een tweede lading muffins. Serieus waar staken ze die muffins?! Jij zat er na 2 al stampensvol terwijl de rest er al minstens 4 ophadden. De jongens hadden ook al een tijdje van Jacob naar jou gekeken. Iets wat je verbaasde maar je durfde er niks over vragen. Iets wat ook voor het eerst was. Normaal was je nooit verlegen.